Fräuhschoppen…

Fräuhschoppen… KW 8/26

Dei Jungs praohlt ümme Wette. Fiddi: „Wi häbbt in usen Dörp twei Karken!“ Hermann:  „Un wo gaoht jou Lüe sönndags hen?“ Fiddi: „Us Papp’n gaiht naon Fräuhschoppen!“

Bi us in Paddewat wör fräuher nao dei Karktied Fräuhschoppen. Un so dröpen sick bi Poulmanns inne Wirtschaft immer einige Stammgäste: Höllers Franz, Pintken Hermann, Präumken Gerd, Küteimeiers Korl, Brow Bernd, Plietschken Fennand, Plaggenbühls Clemens un einige mehr. Wat dat för Eigenpeiter sünd, staiht vörn inne Startsiete.
Dei Ümgang miteinänner wör bäten rustikal, aower dat hörde tou dei Tied dortou. Vandaoge häbbse dei Doktors bi’n Mors!

Franz is alltied dei Eierste: „Wat is dat kold. Je öller man wedd, üm so mehr früss ein‘n. Ick kann aobends nich maol inschlaopen mit mien kollen Fäute.“
Gerd, dei achteran kummp, hätt’t mithört. Hei jaogd ers maol sien Präumken ‘n poormaol hen un her un mennt gans dröge: „Häbb gor kien Last mit. Wenn ick mien Fäute kold häbb, stäck ick‘se miene Marie achtervör!“
Franz winkt aff: Jao- jao, dien Schnack kennt wi aale. Dat hölpt mi nu aower nich. Paul – hör tou, dou us drokke ‘n poor Schluck. Dat warmt van binnen nao buten.“
Clemens kummp inne Dörn. Bernd achteran. Bernd spräck Clemens fors an:: „Nu kiek eis dei Clemens, häss di losräten?“
 „Jao, Mini is bi Pastors Liese, sei wull noch Missen läsen laoten. Häbb mi dacht, ick kunn solange hier maol toukieken.“
„Dat is gout“, mennt Bernd, „dann draffs uck fors ein’n utgäben.“
Clemens lacht: „Dor kanns lange up täuben, fette Göse denn Mors schmeern – dat laot man.“
Dei ännern Gäste kaomt rin, touless Plietschken Fennand. Bernd lätt dat Targen nich: „Du häss‘t gout, draffs lange schlaopen. Bi diene Sefa ehrn Ümfang bliff et jo länger düster inne Kaomern. Hihihi.“
Fennand treckt sien Rock ut, sett‘t sick an Dischk un sägg gans ruhig: „Dat stimmt, miene Frou is dick, aower du biss dumm. Bloß – miene Frou kann affnähm‘n!“
Jonathan, dei olle Lehrer, is jüss rienkaomen un gaiht dor fors tüschken: „Nu hört up mit so’ne Käbbelei. Dat giff doch uck noch Änneres tou beschnacken… Wat holl gi dann van usen neien Kaplaon. Dei har doch vandaoge wücklich ‘ne feine Prädigt.“
Gerd mennt gans dröge: „Aower laogen hätte uck. Hei häff sägg, in meines Vaters Haus sind viele Wohnungen…Stimmt nich – ick kenn siene Öllern. Dei harn bloß‘n lüttket Hüerhuus. Dei harn nich maol Platz för ehre Kinner!“
Jan: „Och du Dräömel, dei mennde doch usen Hergott. Hei hätt ute Bibel vördraogen. Häss wull inne Schoule nich uppasst.“
„Kunn hei nich“, röpp Bernd, „hei is doch all in dei veierten Klasse wägen Körpergröße entlaoten worn, hihihi.“
Nu versöch Franz dor woller ‘n bäten Ruhe rin tou bringen: „Laot‘t doch dei Targereie. Mi gefallt dat in use Karken immer gout. Wenn dei Örgel spält, dei schöne Akustik….“
„Jao“, kummp Gerd dortüschken, „ick häbbt uck raoken, dei goue Akustik. Dat is woller Punkelbrot un Götte-Tied..!“
Franz: „Och jao, du weiß doch, wi dat heit: Laot den Wind man gout dör dei Böxen waihn, dann kann dei Doktor sick anne Morse klain..!“
„Ouh – hör mi doch up mit dei Doktors“, Willi kummp up Tour‘n: „Korl, worüm biss du nich mehr tougange. Ick bün dor bi usen neien Doktor wän, weil mi dei lünke Arm küllt. Dat ligg an‘t Öller, mennde dei doch glatt. Ick häbb üm blots scharp ankäken un sägg, mien rechte Arm kellt nich, un dei is genau so old..!“
Jan lacht luut: „Mäöt wi jo wull aal wat verkehrt verstaohn: Use Naober Clemens, is nich dei Hellste, gi kennd ehm ja, hätt‘n Unfall hat..“
Gerd: „Wat säggs du, Haoks Clemens, un‘n Unfall, wi gaiht dat denn? Dei hätt sick doch mit jede Arbeit vertörnt…“
Jan lacht: „Mach wull, aower‘ne Kouh häff üm up siene Kloorn pett´t un hei möss in‘t Krankenhuus. Use Liese is dor jo un hätt üm fraogt, off hei‘n Schieber häbbn wull. Clemens har gans dröge mennt: Nä, danzen kunn hei noch nich woller, un wenn, dann nur  Walzer. hihi!“
„Mit dissen Doktor kaom ick uck nich tourechte“, bring Bernd mit rin, „ick glöw, dei is uck bäten dörnänner, man weit gornich, wat hei mennt un wat hei will. Ick har‘n anroopen, weil‘t usen Vadder nich gout güng. Düerde lange bit hei köm, dunn keeke üm an, schüddelde aal mit‘n Kopp, güng wer rut un knurrde: íck mott mien Instrumente haoln…
Ick wüss eiers gornich, wat hei mennde un schnaude üm an: Du schass üm ünnerseuken un nich Musik maoken – un dunn füllt mi in, wat hei mennde. Man o man…“
Franz – „Ja, wenn wi nu all tougange sünd, dann schall sick use Korl anhörn, wat Heidners Heini mit sien Nachfolger erläwt häbben will.: Also, Heini wör bi‘n Doktor wän, hei kunn nich richdig ute Büx. Wann haben sie denn Verdauung?, har Doktor fraogt. Heini dorup: Schmorns üm sesse. Aber das ist doch gut, har Doktor mennt, zwar etwas früh – aber dennoch. Heini har dunn gans bedreuwt utkäken: Aower dat zu früh – dat is doch dat Mallör, ick staoh doch eiers üm säben up..!‘
Korl hört sick dat aal an un will nich trüggestaohn: „Och jao, wi Doktors sünd all wat gewöhnt, aower wi käönt et uck: Ick häbb mi lessdens falln un möss toun röntgen. As mi dei Schwester frög, off ick verhieraot‘t wör, häbb ick ehr liese tou sägg: Jao, aower dat hier wör‘n Unfall.“
Jonathan kck üm an schräg an un schüddelt mit‘n Kopp: „Mit jou kanns nich kraomen“, knurrt  hei, „mi güng et lessdens uck nich gout. Doktor häff mi gornich richdig ünnersöch, sä fors, ick möss mi‘n inschränken, uphörn mit Rooken, Drinken… Ick häbb bloß sägg: Hör‘t wull all, miene Frou is all dor wän..!“  
Clemens will betaohlen. „Paul waok up. Wat kriggs?“

Ja, dann hör ick uck up. Bit toun nächsden Fräuhschoppen. Hollt jou munter…

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com