Kategorie: Bi us tou Huus…

Dat Läben hätt sick verännert… (1)   KW /29

„Dat is aower düer worn…“ hör ick mien Opa immer noch säggen, wenn hei fräuher wat inkoopen schull. Dat häbb ick vandaoge uck öfters dacht. Dat güng all fräuh los. „Du moss Brötchen haolen“ sä miene Frou, „mien sülwsbacktet Brot is uppe.“

Also hen naon Bäcker. Dor is saoterdaogs väl los. Aower dat gaiht drokke. „Womit kann ich dienen?“, kick mi eine Frou gans fröndlick an. „Deinen? jao, veier Brötchen bruuk ick.“ „Wekke schäölt dann wän?“, dei Frou kann uck Platt. Ick kiek up dei Utlaoge, o gott, wat för’ne Utwaohl. Fräuher geew et blots twei Sorten, gaiht mi dörn Kopp. Aower wat nähm ick nu.
„Wat kosst’t dei denn?, frög ick gans verdattert. „Dei hier kosst’t sämzig, dei, dei un dei kosst’t achzig un dei Roggenbrötchen, dei diene Frou immer nimmp, kosst’t nängzig Cent.“
„Dei sünd aower düer worn“, flügg mi rut. „lessde Maol häbb ick noch füfftig Pennige betaohlt“. „Dann is dat aower in vöriget Jorhunnert wän“, lacht dei Frou. „Kann wän“, brummel ick, „pack man in“. Schnell betaohlen un rut nao buuten.
Wat hätt sick dat Läben doch verännert.

Nömmdags güng dat wieter „Wi bruukt noch wat toun Äten un ick will noch’n Kouken backen“, har miene Frou beschlaoten. Vandaoge gaiht dat nao Aldi. Wat för’n Kraoms dor utstellt is. Wer köff dat aal, gaiht mi dör’n Kopp. „Haols du 4 Pack Mölk,“, röpp miene Frou raower. Also schnell hen. Twei  staoht dor.tou Waohl, 1,5 un 3,5 Prozent, ein un ein Euro twintig för 1liter Pack. Wat häbbt wi fräuher för use Mölk krägen, as wi noch Kaihe mölken, gaiht mi woller dörn Kopp. Aower nä, dat kann man nich mehr verglieken.

„Wo bliffs du mit denn Waogen“, röpp miene Frou all woller. Also nich lange äöwerleggen. Van jeden 2 Pack – maoks nicks verkehrt. Dann wedd tousaome söcht: Mähl, Zucker, Solt, Backworen, Obst un un, un ick besorg mi noch twei Deusen Beier, halbe Liter, Stück 1 Euro.
Ran anne Kasse: 75 Euro un 40 Cent. Ick kiek miene Frou fraogend an. „Ick weit’t wull“, sägg sei, as wi buuten sünd, nao Coronao is dat wull buld ein Drüttel mehr. Jao – wat is dat aal düer worn!

Gägen Aomt gaoh ick noch’n bäten rut – un kann natürlich anne Kneipe nich einfach so vörbi gaohn. Twei Glas Beier tou 0,2 liter günn ick mi. „Twei maol tweifüfftig sünd fiew Euro“, hör ick bi’t Betaohlen. Mein Gott, wat is dat düer worn, denk ick, woväl Deusen Beier har ick dorför bi Huus drinken kunn.
Un denk woller an fräuher trügge. Inne füfftiger Johrn häbb ick näbenbi inne Dischkerei uthölpen.Stunde för eine Mark. Näbenan wör’ne Kneipe. Dor gäw et för eine Mark veier Glas Beier. Dat wör’n noch Tien…
Aower holt – laot mi eis verglieken. Stundenlohn 1 D-Mark – dorför 4 Glas Beier tou 25 Pennige. Vandaoge ligg dei Mindestlohn bi 15 Euro. Bi 2,50 Euro pro Glas krigg ick sogor 6 Glas! Also dit wör dann fräuher wull bäten düer…

Aomts güng dat an Fernsehen. Ick günn mi noch den halben Liter Beier för ein Euro. Schmeckt mi nu besünners gout. Sportnaorichten: Mien Foutballverein hätt sick ein neien, ein gans jungn Foutballspäler köff. „Dei is gout, dei wör bestimmt düer“, frög dei Reporter. „Nä, dei wör nich düer“, mennde dei Manager, „dei kosstete blots 2 Millionen“!

Jao – dat Läben hätt sick verännert..!

Dat giff Tügnisse…     KW /28

Fräuher wi vandaoge ein grotet Hallo!

Elterntag… Lehrer tou denn Vadder: „Diene Dochter häff Probleme bi‘t Räken.“ „Häff sei van miene Frou. Dei is uck unberechenbor!“
Elterntag… Lehrerin ganz begeistert: „Ihr Kind hat grossen Wissendurst.!“ Mutter: „Jao, dat Wissen hätt hei van mi, denn Dösst van sien Vaoder..!“
Dei lüttke Heini is‘n gansen Schlauen: „Mien Papp´n will mi füfftig Mark gäben, wenn ick´ne Eine in Diktaot krigg.“ „Dann streng di man an“, sä dei Lehrer. „Ick weit wat Bäteres“, sä Heini, „giff mi man dei Eine, un wi deielt us dat Geld.“

Klara hätt ein gouet Tügnis… Dei Vadder tou siene Frou: „Du, ick glöw, denn schlauen Verstand häff use Dochter van mi.“ Siene Frou geew trügge:  „Dat glöw ick uck“, sä sei, „ick häbb mien’n nämlich noch..!“
Felix hätt in Geschichte eine Sesse up Tügnis mitbrocht. Dei Öllern gans upgerägt: „Wi kummp dat?“
Felix: „Dat ligg doran, dat immer wat fraogt wedd, wat lange vör miene Tied passeiert is..!“
Opa schüddelt denn Kopp aower Fiddis Tügnis : „Worüm nimms du di nich‘n Beispill an Adenauer. Dei wör in dien Öller all dei Beste inne Schoule!“ Fiddi: „Un in dien Öller all Bundeskanzler..!“
Ein Foutballer fraogt sien Jung: „Wi is denn dien Tügnis utfalln?“ Fritzi mennd: “Gans gout. Aal ännere mäöt dei Klasse wesseln. Nur mien Vertrag is verlängert worn…“
Ick weit, wo hei waohnt.. Heini kummp mit´n leip Tügnis nao Huus. „So ein Tügnis is doch glatt´ne Tracht Prügel wert“, mennt sien Papp`n.„Menn ick uck“, sägg Heini, „laot us forts hengaohn. Ick weit, wo dei Köster waohnt..!“
Berni hätt ein gouet Tügnis… Nu is Urlaubsplaonung bi Meyers. Berni muult: „Ick möcht endlick maol irgendwo hen, wo ick all lange nich mehr wör. “Sien Vaoder: „Dann gaoh man nao‘n Frisör..!

Dann man schönen Urlaub..!

Dei Lutter Birse…   KW 23/26

Fräuher wör in dat Dörp Lutten up Himmelfohrt immer Karms, dei Lutter Birse! Dor mössen wi hen. Worüm dat Birse heit? Et giff väl G´schichten dortou,..hier sünd miene…
Birsen sägg man tou schnell loopen. So sä man, wenn Kaihe uppe Weide dat Malle harn un rümmerenn‘n. Dortou disse
G´schichte:
Fräuher har man in Aite un Lutten tousaome ein Himmel. Ünner denn wedd bi Prozessionen dat Allerhilligste draogen. Touers wörn dei Aiter dran. Wenn dei woller bi dei Karken ankaom’n wörn, haolen dei Lutter denn Himmel aff. Weil dei Tied knapp wör, güng dat binnendör, dör dei Weiden nao Lutten raower. Un weil dor dei Kaihe ut Aowiesigkeit mitrennen, also birsen, schnackt man sietdem van dei Lutter Birse.
Un so schall et uck bi Kerls wän häbb´n, wenn se sick toulange „an denn Schluckbuddel fastehollen“ harn. Dortou disse G’schichte:
Dei Birse füng domaols all nao dei Karktied an. Beste Gelägenheit för‘ne Hogamtstour. So wör‘t uck bi Harms Hinnerk. Leider wör‘t  laote worn. Dei eiersden köm‘n all tou Nömmdaogsandacht. Dor wull sick Hinnerk aower nich seihn laoten. Wenn siene Naoberske, dei wiese Ziskao, üm dor taokeln sehg, wüssen‘t morgen aal Lüe. Also güng dat binnendör, dör dei Weiden.
Sinnig kladderde hei dör dei Takkeldräöhte, dormit blots nich sien Anzug kaputt güng. Wat hei aower nich bedacht har, in dei Weide an ehrn Huuse har sien Naober gistern dei Jungbullen rinlaoten.
As hei dor achter köm, wör‘t all tou laote. Mitten inne Weide bleew üm nur noch dei Flucht nao vörne. Hei wüss sülwes nich, dat hei noch so schnell birsen kunn. Aower dei Angst vör dei wilden Deierte, mott üm jo wull dräben häbb‘n.
Un so köm hei hechbalgen bi Huus an. Siene Liese keek üm gans verbeistert an un mennde: „Wat häss du denn? Häss wull maol woller  touväl saopen un moss nödig ute Büx.“ Hinnerk aower keek ehr gans sklüe an un mennde: „Machs wull recht häbb‘n, aower ick glöw – dat is all toulaote..!“
Uck dat noch: Dei Naoberske har üm doch renn‘n seihn un vertellde aowerall, hei kunn noch dröckerer birsen as ehre Kaihe..!

Toun Maidag…      KW 20)26            (Melodie: DerMai ist gekommen. )..

Nu is woller Maidag – wo alles greunt so fein,, un  uck all dei Bloumen – fangt woller an tou blaihn.
Vergät´ drüm dien Sorgen – un alles wat di kellt, gaoh rut un bekiek disse wunnerschöne Welt..!

Hier giff et Natur – ünnert grote Himmelstelt, hier is uck kien Hektik – un Striet üm all dat Geld.
Hier singt nur dei Väöögel – un wi singt all dor mit, kaom rut un frai di – mit dei schöne Maientied ..!

Leiw Mouder, leiw Vaoder – för jou gilt uck dit Lied, dann denkt wi tourück an – us schöne Kinnertied.
Wat häbbt gi in Lä-äben – so alles för us daon, ick weit, use Hergott – dei giff jou einst denn Lohn..!

Der Mai ist gekommen, vandaoge willt wi fiern, un singt disset Liedchen, mit immer väl Pläsier.
Up Hoch un up Platt, un för grot un för klein, för all schinnt dei Sünne, un alle laot sick frain..!

KW 19/26 Maitour wüdd’ne Hogamtstour…
Maitour midde Familie is vandaoge ’ne feine Saoke, kennde man fräuher so nich. Heini un Franz harn dor aower van hört un säen sick, dat käönt wi uck, dat maok wi aower alleine.
Dat wör up’n Sönndag, sei kömen jüss vanne Hohmisse un harn sick bi Poulmann inne Wirtschaft draopen. Dei Bramwien schmeckde so gout, sei kunn’n dor gornich van aowe blieben. Dei Maitour wüdd’ne  Hogamtstour.
As sei nömmdaogs so gägen sess Uhr bi Heini sien Huus anköm’n, sä Franz tou üm: „Heini, ick häbb so’n Schmacht, wull du nich eis toukieken, off bi jou noch wat in Brotschapp is? Diene Marie is bestimmt all bi’t Mölken un kummp dor gornich achter.“
Gesägg, gedaon – aower dat Brotschapp jaohnde blots noch, bit as sei’n poor Deusen fünn‘n. „Jao“, sä Heini, „dat is’n fein’t Wark, dat mott Fräuhstücksfleisch wän, häbb ick less Wäken all hat.“
Dei beiden döen sick dor gout wat van achter. Heini güng achternao fors ünnern Päöl un Franz stuffelde nao Huus hen.
An nächsden Morgen, Heini köm gans kläöterig tougange un jammerde rümme. „Schuss wat suupen“, schüllt Marie „‚un sägg eis, wer is dor bi dei Deusens wän? Ick har dor för usen Hund doch Chappi mitbröcht. Nu isset all meist woller uppe.!?
Wenn’t Heini bit jetzt noch einigermaoten gout gaohn har – nu wüdd üm gans schlecht.  Allein dei Gedanke doran…
Bäter – hei wör nao den Schnack vörgaohn: Wat dei Buur nich kennt, dat frätt hei nich..!

Botterbloumtied… KW 17/26

Nu is woller dei Botterbloumtied. Äöwerall an Wäge, in Wiscken un Weiden, blaiht dei gälen Blöümkes. Sei lüert dei Maitied in, jeds Johr van neien.

Miene Mamm‘ möchte dei besünners gern. Dor kunn’n wi Kinner ehr immer ‚ne Fraide maoken. Nich bloß dat, dor kunn wi uck masse Dummheiten woller mit utglieken. Is doch klor, dat se in disse Tied masse Bloumen van us krägen hätt.

Mit Botterbloumen kunn man väl anfangen – basteln: Dorbi wüdd dei Stäl van dei Bloumen van beiden Sieten tou Hälfte krüzwiese inschnäen. Wenn man dei dann in ein Glas mit Waoter geew, krüllen dei sick un rullen sick tousaome. Dei seegen dann ut wi lüttke Schmuckstücke.
Dor wüdd dann ein grotet Weckglas van vull maokt. Wenn man dor dann aobends in Düstern eine Kerze achter stellde – herrlich, kunn jeder Dekoexperte neidisch wern.

Schön seeg uck immer ut, wenn sick dei Wichter Hoorkränze ut Botterbloum‘n upsett’t harn – Botterboumenwichter, sä Oma immer.

Wi Jungs harn us maol wat besünners utdacht: Botter bloum – Bottern un Bloumen, dat möss doch gaohn, dat man dor uck Bottern van maoken kunn. Gesägg – gedaon: Gansen Korff vull Köppe (Blüten) köm’n in eine Mölkkannen, Waoter dortou, un kräftig dörgestampt – so wi man fräuher Bottern ut Mölk herstellde.

Wat dor bi rutkaom’n is? Wi dat utsehg? Wi dat rök? Laot us leiwer dei schönen gälen Blöümkes bekieken. Is bäter so…

KW 15-16/26 – Osterküken…

Ostern is wull vörbi. Aower ick mott noch äben vertelln, wi dat fräuher bi usen Naober mit denn Osterhaosen löp:

Eier van freilaufende Hühner sünd vandaoge wat Besünneret. Bi usen Naober wörn fräuher dei Häuhner immer buuten, äöwerall up’n Hoff. Inne Büschke achter ehrn Häuhnerstall harn Harms Kinner dit Johr uck ehre Osterester baut.

Ostermorgen güng dat mit Hallo naotoukieken, off dei Osterhaose dor wän wör un wat brocht har. Ohje, wat wör dat, wat seeten dor up ehre Ester? So richdig dicke bruune Häuhner! Wat wör passiert? Dor wörn jüss poor Häuhner an klucken (brüten) wän un harn dor inne Büschke äbenfalls ehre Ester. Nu mäöt dei Ester vanne Kinner ehr wull bäter gefalln häbben un deswägen wörn se “ümmetrucken”.

Bit eierste Est keeken dor poor Eier ünner weg. “Gaoh dor weg, dat is mien Est”, sä dei lüttke Jan un wull nao dei Eier griepen. Zack – dor har dat Hauhn üm all bäten.
“Kiek maol, bi mi kick dor’n lüttket Küken ünner weg”, röp Marie. Un Korl, dei Lüttkeste, füng an tou schrein, weil in sien Est ein Hauhn seet un fiew Küken ümtou lööpen.”

“Wat is dat denn?”, Opa wör mitkaom’n, “hätt dei Osterhaose Küken brocht? Sowat hätt et doch noch nie gäben.” “Opaaa”, Bernd, ein van dei öllerei Jungs,  aohnde wull, dat hei dor aowerute wän wör, “wo sünd dei Ester, wo häss du dei Eier laoten?” “Kiene Angst”, Opa keek gans listig ut, “nix passeiert, dei häbb ick bi Huus in jou Ester legg.”

Woller bi Huus kömen dei Naoberkinner all an. “Hätt jou dei Osterhaose nix brocht”, frögen dei fors.” “Jao,Küken!” schnaude dei lüttke Korl bisiet, „aower wi bruukt denn Osterhaosen nich mehr. Us Opa legg sülwes Eier!”

KW 12/26 – Dummheit und Stolz… Off  sülwes rinlegg!  Jach –  wenn man dat Praohlen nich laoten kann..

Gertrud, Harms Jan siene Frou, hätt dei Naoberfrauen toun Kaffee inlaoen. Dei wüssen aower genau, dat sei maol woller mit ehr Reisen grot angäben wull.

Gertrud leggde uck fors los un bepraohlde ehrn Urlaub in Itaolien un wo se äöwerall wän wörn: „Gi wörn doch mit Auto, sünd gi denn aowern Gotthard fäuhert?“, frög Köttken Marie. „Jao’n Kaoter häbbt wi aowerjaogd“, stäöterde Gertrud, „aower off dei Gotthard heitde, weit ick nich…“

„Un wu wör’t in Rom“, frög Marie wieter, „wat hollste denn van dei Sixtinischen Kapelle?“  Gertrud: „Dei – och jao, dei häff gout spält…“

Köttken Marie präökeld wieter: „Gi sünd doch lessde Wäken in Hamburg wän, häbbt gi jou Jüngste besöcht. Wat is dei eigentlich worn?“ Getrud rischke sick un sä gans stolt: „Eine Künstlerlin..!“ „Jao? – wat maokt sei denn?“, frög Marie wieter.
„Dat weit ick uck nich so genau. Wie häbbt ehr lessdens besöcht. Sei möss wat vördrägen. Dei Lüe wörn van ehr gans begeistert, dei häbbt us mit Bloum’n beschmäten…“
„Jao – dat wör bestimmt schön?“ „Nä, dat häff kolln, anne Bloum’n wörn dei Pötte noch anne!“

Pastors Liese will bäten wat Goues toubi drägen: „Wat harn gi dor gistern dann för‘ne grote Fier bi jou uppe Terrasse. Gi wörn ja aal düchtig an danzen?“ Gertrud: „Von wegen danzen – mien Kerl köm  besaopen in un hätt dei ganzen Immenkörwe ümmeschmäten..!

So kummp dat, wenn man dat Praohlen nich laoten kann!

Kuddelmuddel in us Café… . KW 11/26

Kuddelmuddel heit dat dit Johr bi NDR-Platt. Kuddelmuddel geew dat uck bi us inne Gaststätte, wenn wi nich uppassen. Ick vertell dat maol.

Fräuhstück: Et geew wi immer Brötchen un Brote, Käise un Schinken, Spargel, Obst, Rührei usw.van Büfett.
Nu har eine Damengruppe ein besünnern Wunsch. Sei möchten gern kaokte Eier. Dorför harn sei uns ein Zeddel gäben:  15 mit 3 ½ Minuten, 20 mit 5 Minuten Kaoktied un 13 hartgekocht! Dei mössen dann toudeielt wern.
Dat wüssen aower dei beiden Wichter nich, dei us bi’t Bedeinen hülpen. Wi harn et wull vergäten, ehr dat tou säggen. Wat wör: Sei harn dei Eier mit up Büffet stellt – aal tousaome – ein Kuddelmuddel. Eier seiht nu maol aal gliek ut. Wat nu?
Entschuldigung brochde nix. Probeiern un Uttuschken wulln dei Damen nich. Also mössen wi dei sülwes äten. Man schmitt jo nix weg. Ei Ei Ei – nao drei Daoge Eiersalaot har ick dei Schnauze vull! Sietdem ät ick kiene Eier mehr…

Geburtsdagsfier: Middagäten off „warmet Äten“ leeten wi us immer läwern, Catering-Service sägg man jo wull. Denn Lieferant un dat Menü kunn dei Gastgeber fasteleggen.
Nu wör dor maol ein ut Bayern, dei för siene Gäste nix änners updischken wull, as extrao dicke Schweinshaxen mit Sauerkraut. Kien Vorspeise, kien Nachtisch, nix! Wer dat nich mag, dei krigg uck nix, wör sien Schnack.
Leider kennde hei denn Geschmack van siene Gäste nich. Dei Haxen kömen gornich gout an. Wat dor bi rutköm wör, dat dei meisden sick bloß un gout denn Suurkohl tousäggen döen. Et wör noch nich dei Hälfte van dei sämzig Gäste an Büffet wän, dor wör dei Surkohl all uppe. Wat nu?
Naoschupp möss d’her. Dei Lieferant har bloß noch Reste. Also haolen einige Gäste wat van touhuus. Wenn dei Gastgeber uck nix änners as Suurkohl wull, naoher wör’t aal ein Dörnänner – ein Kuddelmuddel. Et geew Haxen mit Nudel-, Gurken- un Wuddelsalaot!
Noch wat: Dei Haxen harn dei meisden nich upkrägen, deilwiese nich maol anpackt, alles rin in denn Affall-Emmer, dei buuten stünd. As wir denn an nächsden Dag utkippen wulln, wör dor nix mehr inne. Wo kann dat? Dunn füllt us in, wi häbbt doch ein Hund, dei so gerne Knaoken mag, use Leica. Aower so anne füfftig Stück, deilwiese noch mit Fleisch dran – dat gaiht doch nich – oder?
Wiesen, wo hei dei laoten har, wull hei nich – achterkaom’n sünn wi dor, as wi an Huuse plaostert häbbt. Dor köm’n se aal toun Vörschien – hei har se rund üm Huus verbuddelt. Man sägg wull: Vörsorgen för leipe Tiien!  

Noch mehr G’schichten mit Kuddelmuddel giff et dat nächsmaol…

Dat giff soväl goue Vorsätze, man bruukt se nur noch ümmesetten…

Schuuf nich aals up morgen, denn wenn di dat Spaoß maokt, kanns et morgen jo woller doun…
Man schall dei glieke Dummheit nich nochmaol  maoken – dei Utwaohl is doch so grot…
Klouke Menschen maokt nich aale Fähler sülwes. Sei gäwt uck ännere dei Chance dortou…
Man schall nich den Mund tou vull nähmen – bi`t Räden un bi`t Äten. Dat bewohrt ein`n vör Arger un  Gewicht…
Menschen sünd wi Schallplatten: Gout upgeleggt, kaomt se am bessten aower dei Runnen…
Dat Benähmen is`n Speegel, wie`t van innen utsütt…
Undankbor is deijenige, dei wat för`t Nixdoun krägen hätt un för dei süfftigen Bedingungen mehr häbben will……
Wohr denn richtigen Affstand, wenn du einen schnell dichter kaomen wullt…
Jeder möcht dei Menschheit  bätern, aower  kiener fang bi sick an…
Man kummp bäter dör’t Läben, wenn dat Hart ‘n bäten weiker is as dei Kopp..
Vergäten käönen heit, mit dei Erinnerungen doran in Fräe tou läben…
Sick sülwes tou bekriegen, is oft dat Schwörste. Sick sülwes tou besiegen, dat Allerschönste…