Bi us tou Huus...

Mariechen will hieraoten… 

Mariechen will hieraoten… KW 34  – Tou Stoppelmarkt ’n bäten van miene Klassiker:

Mariechen is´ne gans resolute Frou. Sei is nich mehr dei Jüngste, aower noch gout touwäge. Dat Mallör is, dat sei noch immer nich denn passenden Kerl funnen hätt. Dorbi häff sei sick doch soläwe all rögt, masse Taschkendeuker falln laoten un Kerls nouch anstött. Doch kienein häff anbäten.
Einmaol har sei sick gans wat Besünneres utsöcht. Sei har ein Kerl gans besaopen maokt un wör dormit nao‘n Pastor hentaokelt. „Dat draff ja wull nich wohr wän, dat kann doch wull nich angaohn“, har Pastor ehr utschulln. „Dor kumm man mit woller, wenn dei Junge nöchtern is!“. Mariechen dorup: „Dann wedd et aower nix. Dann will hei mi nich mehr häbben..!“
Dat schall sick aower nu ännern, sei will naon Stopplelmarkt un dor einen Wohrsägger upseuken. Sei fraogt sick dör un  buld find sei uck eine Frou, dei ehr gefallt. Dat Menschke leggd fors los, as Mariechen ehr denn eiersten Schien up‘n Dischk packt: „Oh, dat wedd wat, dat wedd wat – dat sütt richtig gout ut“, fang sei.gans upgerägd an. „Ick seih dor‘n groten un staotlichen Mann loopen, dei…“
Mariechen ünnerbräck ehr: „Ick legge di dor fors noch‘n groten Schien toubi, wenn du mi säggst, wi ick denn toupacken krigg..!“ „Ja, dat kann ick nich“, sägg dei Frou, „dor mott jou dann sülwes wat tou infalln.“.
„Weiß denn, off dei all verhieraot wör“. fraogt Mariechen wieter, „ein Witwer will ick nich häbben, ick will mien Kerl sülwes ertrecken. Hei kann mienetwägen uck suupen, aower dat Säggen will ick beholln!!
Dei Frou kick ehr grot an, stäck schnell denn Schien weg, schüddelt mit’n Kopp un sägg: „Wenn gi sowat seukt, dat kann ick jou nur raoen, gaoht nao näbenan, villich giff et dor so ein‘n inne Geisterbaohn…

Is doch gans einfach…
Oma Threschken waohnde all lange in Mönsterland. Aower gebörtig köm se ut Vechte. Dat seet ehr so in Blout, dat sei, wenn sei uck all‘n Tacken öller wör, noch jeds Johr nao Stoppelmark möss. Wie immer fäuherde sei dor midde Baohn hen.
Uck dit Johr. Sei har sick in‘n Abteil kommoudig tourecht sett‘t, as dei Schaffner köm. „Ihre Fahrkarten bitte!“ Dissen Kommandoton kennde sei. Sei haolde ehre Korten rut un geew üm dei.
„Diese Fahrkarte ist nicht gültig“, hört sei, „diese Karte ist für‘ne normale Beförderung. Wir sind hier aber in einem Schnellzug“, köm dor achteran…
Oma keek üm´ne Tiedlang an un sä gans langsaom: „Dat is doch gans einfach tou kriegen. Sägg doch denn Fohrer, hei schull wat langsaomer fäuhern..!“

Bi us tou Huus...

Hchtied…

Hochtied…  – vandaoge un in dei füfftiger Johrn… KW 33/26

Eine Hochtied is vandaoge bestimmt genauso uprägend wi fräuher. Vandaoge wedd nao dei Trauung in ein Lokaol fäuhert. Dor is aals all lange vörbestellt dor bruukt blots noch fiert wern. Bit dat fräuher sowiet wör, geew et väl tou doun.

Dei Fierei fünd nämlick bi Huus statt. Dei ganse Naoberschkupp wüdd mit inspannt. Dat güng faoken aower mehrere Wäken.
Acht Daoge vörher wör Kränzchen. Dorför möss dei Daol tourechte maokt wern. Aals wüdd putzt un schrubbt. An dei Wänne köm‘n Barkenbüschke und äöwerall wüdden Fäöhnkes anhangen.

Dat Jungvolk bünd bi’n eiersten Naober ein Kranz ut Dannengreun, dei dann in lange Kolonne, Musik vörut, nao dat Brutpoor-Huus brocht wüdd. Dor wüdd mit grot Juchhe dei Kranz vör dei Netten Dörn näögelt. Jede Naogel möss vörher mit Schluck/Bramwien ölt wern. Dann wüdd ein langen Spruch affwesselnd vörläsen, för jedet Komma geew et ein Schluck, för jeden Punkt tweie un för’n Strichpunkt dreie. Har dei Vörläser masse Dösst, har dei Spruch masse Punkte. Et geew aower uck ein Schluckbuddel mit Waoter…

Gägen säben Uhr güng dat uppe Daol. Dor wör all indeckt mit belegte Schnittken un satt tou Drinken. Wenn aal satt wörn, köm’n dei Dischke anne Siet un dann wüdd danzt bit…- nächsten Middag leegen noch einige „in Solde“ (Utnüchterung).

Inne Wäken köm dei Bettwaogen, dei Utstüer vanne Bruut. Klor, dat dei Naobers mithülpen(?). Dat Bedde wüdd eiers rindraogen, wenn dei Bräögamm mit’n Schluckbuddel anköm.

Ein Dag vör dei Hochtied harn dei Naoberfroulüe Großeinsatz: Schwien un Häuhner wörn all schlächt. Nu möss dat Hochtiedsäten fardig maokt wern. besünners dei Hochtiedssoppen. Wenn dei nich schmeckde hüllt dei Hochtied nicht.

An’n Hochtiedsdag dö dat Jungvolk böllern. Dor häbb ick lessde Wäken aower schräben.

Wenn dei Trauung touenne wör, wüdd up denn Weg nao Huus dei Bruutwaogen öfters anholln. Dat kennt man vndaoge uck noch.  Dei Bruutmaogd un Bräögamsknecht mössen dann mit denn Buddel los..

Nao’t Middagäten wör dann dei Hauptarbeit daon un et kunn endlick fiert wern.

Wenn sick dat uck aal’n bäten nao „Suuperei“ anhört, einige mössen immer „äöwere Schlänge schlaon“, meistens güng dat aower mit Maoten tou. Hauptsaoke, et har aalen un besünners dat Bruutpoor gefalln, un man har Spaoss hat.

 Hochtied: Dei lüttke Jan  is mit nao Karken kaom‘n.“Worüm gäwt dei sick denn jetzt dei Hand?“ frög dei Lüttke. „Dat gehört sick so“, sä sien Vadder liese, „du weiß jo, vör‘ n Boxkampf giff man sick uck immer eiers dei Hand.

Bi us tou Huus...

Hupen statt Böllern…

Hupen statt Böllern…     KW 32

Et is Saoterdag.Bi dat heite Weer vandaoge schall man eigentlick in Huuse blieben. Aower ein lüttken Spaziergang mott wän. Villich dröpp man noch ein’n toun schnacken.

Ick wull jüss up dei ännere Straotensiete, dor köm mi ein gewaltige Getöse touvör. Eine lange Rege Autos, mit bunten Faohnen schmückt, köm dor ümme Kurve, einer hupte noch mehr as dei ännere. Wat wör – gi aohnt et – Hochtied!

Langsaom fäuherde dei Kolonne mit ein straohlendet Bruutpoor an mi vörbi. Un langsaom güngen uck miene Gedanken trügge an miene Jugend inne 60iger John. Wat möken wi dor för‘n Upwand, wenn dor Hochtied inne Naoberschupp wör. Van wegen fuul up’n Mors sitten un uppe Hupe drücken – wi mössen noch böllern, un dat wör richdig Arbeit!

Aobends vörher güng dat all los, et möss aals dör probeiert wern. Dat wör nich gans einfach, weil – wi böllern noch mit Melkkannen.Kann man sick vandaoge gornich mehr vörstelln.

Dat wö’ne gans besünnere Technik: In dei Kannen köm ein Gemisch ut Waoter un Karbit. Dor bilden sick Gaose. Dei Kannen har ünnen ein lüttket Lock. Dor wüdd dann Füer vörholln un dei Deckel flög mit luuten Knall d’aff. Mehr wick dor leiwer nich van vertelln, denn dat wör nich gans ungefährlick.

Up’n Hochtiedsdag güng dat schmorns üm sess Uhr los. Meistens harn wi so fiew off sess utdeinte Melkkannen tougange, dei wi aal Viddelstünn’n losböllern leeten. Wenn dei Bräögam dann gägen taihn Uhr köm üm dei Bruut afftouhaolen, geben wi nochmaol richtig Gas!

Et wör masse Arbeit, aower wenn ick dat mit Hupen up’n fuulen Mors verglieke… Ick glöw, us hätt et mehr Spaoss maokt!

Bi us tou Huus...

Dümeling, Fingerling…

Dümeling, Fingerling…     KW 31

Däumeling, Fingerling, Langmann, Pitter (off „Vörnaomt“), Quäkstert – so kennt man dat ute Kinnertied – dat Spill mit Finger afftellen. Dortou kunn man för jeden Finger ein passenden Spruch upsäggen. Ick kenn noch einige.

-Mit denn Dum’n fang man an: Dat is dei Dum’n, dei schüddelt dei Plum’n; dei sammelt se in, dei bring se rin, dei legg se weg , un dei Lüttke putzt se einfach weg!
-Off: Dümeling hätt dat Schwienchen köff, Fingerling hätt et nao Huus hen bröcht, Langmann dö et dann schnell schlächten, Pitter möss se dann verwussten, Quäkstert dö se aal verputzen!
-Weiss uck noch einen? Vertell eis maol!

Mit dei Finger kann man väl vertellen. Jeder hätt versch. Naom’n un dat bedütet uck wat:
-Daumen-Däumeling; Dumen-Dümeling; Luunefinger, Dumen hoch off rünner wiest man Luune un Stimmung.
– Zeigefinger–Fingerling; Pass-up-Finger; Wiesefinger, upwiesen, off dei Finger wiest, wo et hengaiht.
-Mittelfinger–Langmann; Winkefinger, mit‘t Inknicken bedütt man, dat deijenige herkaom’n schall.
  Vandaoge sägg man tou ein hochhollnen Mittelfinger uck Stinkefinger.
-Ringfinger; Goldfinger; Pitter off denn Vörnaomen, denn man dat vörtellt; Motzefinger bi mehrere Ringe.
-Kleiner Finger-Quickstert; Quäkstert; Wüppstert; Kiddelfinger, wenn man ein’n bi’t Handgäben wat bedüt’n will;  

Et giff bestimmt noch masse Naom’n. Et giff sogor sülwes utdachte Lieder dortou. Schickt mi doch eis wekke…

Mit Finger lätt sick väles maoken.Langfinger‚ laot us wägelaoten!

Bi us tou Huus...

Dat Läben hätt sick verännert…

Dat Läben hätt sick verännert… (1)   KW /29

„Dat is aower düer worn…“ hör ick mien Opa immer noch säggen, wenn hei fräuher wat inkoopen schull. Dat häbb ick vandaoge uck öfters dacht. Dat güng all fräuh los. „Du moss Brötchen haolen“ sä miene Frou, „mien sülwsbacktet Brot is uppe.“

Also hen naon Bäcker. Dor is saoterdaogs väl los. Aower dat gaiht drokke. „Womit kann ich dienen?“, kick mi eine Frou gans fröndlick an. „Deinen? jao, veier Brötchen bruuk ick.“ „Wekke schäölt dann wän?“, dei Frou kann uck Platt. Ick kiek up dei Utlaoge, o gott, wat för’ne Utwaohl. Fräuher geew et blots twei Sorten, gaiht mi dörn Kopp. Aower wat nähm ick nu.
„Wat kosst’t dei denn?, frög ick gans verdattert. „Dei hier kosst’t sämzig, dei, dei un dei kosst’t achzig un dei Roggenbrötchen, dei diene Frou immer nimmp, kosst’t nängzig Cent.“
„Dei sünd aower düer worn“, flügg mi rut. „lessde Maol häbb ick noch füfftig Pennige betaohlt“. „Dann is dat aower in vöriget Jorhunnert wän“, lacht dei Frou. „Kann wän“, brummel ick, „pack man in“. Schnell betaohlen un rut nao buuten.
Wat hätt sick dat Läben doch verännert.

Nömmdags güng dat wieter „Wi bruukt noch wat toun Äten un ick will noch’n Kouken backen“, har miene Frou beschlaoten. Vandaoge gaiht dat nao Aldi. Wat för’n Kraoms dor utstellt is. Wer köff dat aal, gaiht mi dör’n Kopp. „Haols du 4 Pack Mölk,“, röpp miene Frou raower. Also schnell hen. Twei  staoht dor.tou Waohl, 1,5 un 3,5 Prozent, ein un ein Euro twintig för 1liter Pack. Wat häbbt wi fräuher för use Mölk krägen, as wi noch Kaihe mölken, gaiht mi woller dörn Kopp. Aower nä, dat kann man nich mehr verglieken.

„Wo bliffs du mit denn Waogen“, röpp miene Frou all woller. Also nich lange äöwerleggen. Van jeden 2 Pack – maoks nicks verkehrt. Dann wedd tousaome söcht: Mähl, Zucker, Solt, Backworen, Obst un un, un ick besorg mi noch twei Deusen Beier, halbe Liter, Stück 1 Euro.
Ran anne Kasse: 75 Euro un 40 Cent. Ick kiek miene Frou fraogend an. „Ick weit’t wull“, sägg sei, as wi buuten sünd, nao Coronao is dat wull buld ein Drüttel mehr. Jao – wat is dat aal düer worn!

Gägen Aomt gaoh ick noch’n bäten rut – un kann natürlich anne Kneipe nich einfach so vörbi gaohn. Twei Glas Beier tou 0,2 liter günn ick mi. „Twei maol tweifüfftig sünd fiew Euro“, hör ick bi’t Betaohlen. Mein Gott, wat is dat düer worn, denk ick, woväl Deusen Beier har ick dorför bi Huus drinken kunn.
Un denk woller an fräuher trügge. Inne füfftiger Johrn häbb ick näbenbi inne Dischkerei uthölpen.Stunde för eine Mark. Näbenan wör’ne Kneipe. Dor gäw et för eine Mark veier Glas Beier. Dat wör’n noch Tien…
Aower holt – laot mi eis verglieken. Stundenlohn 1 D-Mark – dorför 4 Glas Beier tou 25 Pennige. Vandaoge ligg dei Mindestlohn bi 15 Euro. Bi 2,50 Euro pro Glas krigg ick sogor 6 Glas! Also dit wör dann fräuher wull bäten düer…

Aomts güng dat an Fernsehen. Ick günn mi noch den halben Liter Beier för ein Euro. Schmeckt mi nu besünners gout. Sportnaorichten: Mien Foutballverein hätt sick ein neien, ein gans jungn Foutballspäler köff. „Dei is gout, dei wör bestimmt düer“, frög dei Reporter. „Nä, dei wör nich düer“, mennde dei Manager, „dei kosstete blots 2 Millionen“!

Jao – dat Läben hätt sick verännert..!

Bi us tou Huus...

Tügnisse……   

Dat giff Tügnisse…     KW /28

Fräuher wi vandaoge ein grotet Hallo!

Elterntag… Lehrer tou denn Vadder: „Diene Dochter häff Probleme bi‘t Räken.“ „Häff sei van miene Frou. Dei is uck unberechenbor!“
Elterntag… Lehrerin ganz begeistert: „Ihr Kind hat grossen Wissendurst.!“ Mutter: „Jao, dat Wissen hätt hei van mi, denn Dösst van sien Vaoder..!“
Dei lüttke Heini is‘n gansen Schlauen: „Mien Papp´n will mi füfftig Mark gäben, wenn ick´ne Eine in Diktaot krigg.“ „Dann streng di man an“, sä dei Lehrer. „Ick weit wat Bäteres“, sä Heini, „giff mi man dei Eine, un wi deielt us dat Geld.“

Klara hätt ein gouet Tügnis… Dei Vadder tou siene Frou: „Du, ick glöw, denn schlauen Verstand häff use Dochter van mi.“ Siene Frou geew trügge:  „Dat glöw ick uck“, sä sei, „ick häbb mien’n nämlich noch..!“
Felix hätt in Geschichte eine Sesse up Tügnis mitbrocht. Dei Öllern gans upgerägt: „Wi kummp dat?“
Felix: „Dat ligg doran, dat immer wat fraogt wedd, wat lange vör miene Tied passeiert is..!“
Opa schüddelt denn Kopp aower Fiddis Tügnis : „Worüm nimms du di nich‘n Beispill an Adenauer. Dei wör in dien Öller all dei Beste inne Schoule!“ Fiddi: „Un in dien Öller all Bundeskanzler..!“
Ein Foutballer fraogt sien Jung: „Wi is denn dien Tügnis utfalln?“ Fritzi mennd: “Gans gout. Aal ännere mäöt dei Klasse wesseln. Nur mien Vertrag is verlängert worn…“
Ick weit, wo hei waohnt.. Heini kummp mit´n leip Tügnis nao Huus. „So ein Tügnis is doch glatt´ne Tracht Prügel wert“, mennt sien Papp`n.„Menn ick uck“, sägg Heini, „laot us forts hengaohn. Ick weit, wo dei Köster waohnt..!“
Berni hätt ein gouet Tügnis… Nu is Urlaubsplaonung bi Meyers. Berni muult: „Ick möcht endlick maol irgendwo hen, wo ick all lange nich mehr wör. “Sien Vaoder: „Dann gaoh man nao‘n Frisör..!

Dann man schönen Urlaub..!

Bi us tou Huus...

Dei Birse…  

Dei Lutter Birse…   KW 23/26

Fräuher wör in dat Dörp Lutten up Himmelfohrt immer Karms, dei Lutter Birse! Dor mössen wi hen. Worüm dat Birse heit? Et giff väl G´schichten dortou,..hier sünd miene…
Birsen sägg man tou schnell loopen. So sä man, wenn Kaihe uppe Weide dat Malle harn un rümmerenn‘n. Dortou disse
G´schichte:
Fräuher har man in Aite un Lutten tousaome ein Himmel. Ünner denn wedd bi Prozessionen dat Allerhilligste draogen. Touers wörn dei Aiter dran. Wenn dei woller bi dei Karken ankaom’n wörn, haolen dei Lutter denn Himmel aff. Weil dei Tied knapp wör, güng dat binnendör, dör dei Weiden nao Lutten raower. Un weil dor dei Kaihe ut Aowiesigkeit mitrennen, also birsen, schnackt man sietdem van dei Lutter Birse.
Un so schall et uck bi Kerls wän häbb´n, wenn se sick toulange „an denn Schluckbuddel fastehollen“ harn. Dortou disse G’schichte:
Dei Birse füng domaols all nao dei Karktied an. Beste Gelägenheit för‘ne Hogamtstour. So wör‘t uck bi Harms Hinnerk. Leider wör‘t  laote worn. Dei eiersden köm‘n all tou Nömmdaogsandacht. Dor wull sick Hinnerk aower nich seihn laoten. Wenn siene Naoberske, dei wiese Ziskao, üm dor taokeln sehg, wüssen‘t morgen aal Lüe. Also güng dat binnendör, dör dei Weiden.
Sinnig kladderde hei dör dei Takkeldräöhte, dormit blots nich sien Anzug kaputt güng. Wat hei aower nich bedacht har, in dei Weide an ehrn Huuse har sien Naober gistern dei Jungbullen rinlaoten.
As hei dor achter köm, wör‘t all tou laote. Mitten inne Weide bleew üm nur noch dei Flucht nao vörne. Hei wüss sülwes nich, dat hei noch so schnell birsen kunn. Aower dei Angst vör dei wilden Deierte, mott üm jo wull dräben häbb‘n.
Un so köm hei hechbalgen bi Huus an. Siene Liese keek üm gans verbeistert an un mennde: „Wat häss du denn? Häss wull maol woller  touväl saopen un moss nödig ute Büx.“ Hinnerk aower keek ehr gans sklüe an un mennde: „Machs wull recht häbb‘n, aower ick glöw – dat is all toulaote..!“
Uck dat noch: Dei Naoberske har üm doch renn‘n seihn un vertellde aowerall, hei kunn noch dröckerer birsen as ehre Kaihe..!

Bi us tou Huus...

Toun Maidag…     

Toun Maidag…      KW 20)26            (Melodie: DerMai ist gekommen. )..

Nu is woller Maidag – wo alles greunt so fein,, un  uck all dei Bloumen – fangt woller an tou blaihn.
Vergät´ drüm dien Sorgen – un alles wat di kellt, gaoh rut un bekiek disse wunnerschöne Welt..!

Hier giff et Natur – ünnert grote Himmelstelt, hier is uck kien Hektik – un Striet üm all dat Geld.
Hier singt nur dei Väöögel – un wi singt all dor mit, kaom rut un frai di – mit dei schöne Maientied ..!

Leiw Mouder, leiw Vaoder – för jou gilt uck dit Lied, dann denkt wi tourück an – us schöne Kinnertied.
Wat häbbt gi in Lä-äben – so alles för us daon, ick weit, use Hergott – dei giff jou einst denn Lohn..!

Der Mai ist gekommen, vandaoge willt wi fiern, un singt disset Liedchen, mit immer väl Pläsier.
Up Hoch un up Platt, un för grot un för klein, för all schinnt dei Sünne, un alle laot sick frain..!

Bi us tou Huus...

Maitour wüdd’ne Hogamtstour…

KW 19/26 Maitour wüdd’ne Hogamtstour…
Maitour midde Familie is vandaoge ’ne feine Saoke, kennde man fräuher so nich. Heini un Franz harn dor aower van hört un säen sick, dat käönt wi uck, dat maok wi aower alleine.
Dat wör up’n Sönndag, sei kömen jüss vanne Hohmisse un harn sick bi Poulmann inne Wirtschaft draopen. Dei Bramwien schmeckde so gout, sei kunn’n dor gornich van aowe blieben. Dei Maitour wüdd’ne  Hogamtstour.
As sei nömmdaogs so gägen sess Uhr bi Heini sien Huus anköm’n, sä Franz tou üm: „Heini, ick häbb so’n Schmacht, wull du nich eis toukieken, off bi jou noch wat in Brotschapp is? Diene Marie is bestimmt all bi’t Mölken un kummp dor gornich achter.“
Gesägg, gedaon – aower dat Brotschapp jaohnde blots noch, bit as sei’n poor Deusen fünn‘n. „Jao“, sä Heini, „dat is’n fein’t Wark, dat mott Fräuhstücksfleisch wän, häbb ick less Wäken all hat.“
Dei beiden döen sick dor gout wat van achter. Heini güng achternao fors ünnern Päöl un Franz stuffelde nao Huus hen.
An nächsden Morgen, Heini köm gans kläöterig tougange un jammerde rümme. „Schuss wat suupen“, schüllt Marie „‚un sägg eis, wer is dor bi dei Deusens wän? Ick har dor för usen Hund doch Chappi mitbröcht. Nu isset all meist woller uppe.!?
Wenn’t Heini bit jetzt noch einigermaoten gout gaohn har – nu wüdd üm gans schlecht.  Allein dei Gedanke doran…
Bäter – hei wör nao den Schnack vörgaohn: Wat dei Buur nich kennt, dat frätt hei nich..!

Bi us tou Huus...

Botterbloumtied…

Botterbloumtied… KW 17/26

Nu is woller dei Botterbloumtied. Äöwerall an Wäge, in Wiscken un Weiden, blaiht dei gälen Blöümkes. Sei lüert dei Maitied in, jeds Johr van neien.

Miene Mamm‘ möchte dei besünners gern. Dor kunn’n wi Kinner ehr immer ‚ne Fraide maoken. Nich bloß dat, dor kunn wi uck masse Dummheiten woller mit utglieken. Is doch klor, dat se in disse Tied masse Bloumen van us krägen hätt.

Mit Botterbloumen kunn man väl anfangen – basteln: Dorbi wüdd dei Stäl van dei Bloumen van beiden Sieten tou Hälfte krüzwiese inschnäen. Wenn man dei dann in ein Glas mit Waoter geew, krüllen dei sick un rullen sick tousaome. Dei seegen dann ut wi lüttke Schmuckstücke.
Dor wüdd dann ein grotet Weckglas van vull maokt. Wenn man dor dann aobends in Düstern eine Kerze achter stellde – herrlich, kunn jeder Dekoexperte neidisch wern.

Schön seeg uck immer ut, wenn sick dei Wichter Hoorkränze ut Botterbloum‘n upsett’t harn – Botterboumenwichter, sä Oma immer.

Wi Jungs harn us maol wat besünners utdacht: Botter bloum – Bottern un Bloumen, dat möss doch gaohn, dat man dor uck Bottern van maoken kunn. Gesägg – gedaon: Gansen Korff vull Köppe (Blüten) köm’n in eine Mölkkannen, Waoter dortou, un kräftig dörgestampt – so wi man fräuher Bottern ut Mölk herstellde.

Wat dor bi rutkaom’n is? Wi dat utsehg? Wi dat rök? Laot us leiwer dei schönen gälen Blöümkes bekieken. Is bäter so…

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com