Use Kläönschnacker

Fräuhschoppen…

Fräuhschoppen… KW 8/26

Dei Jungs praohlt ümme Wette. Fiddi: „Wi häbbt in usen Dörp twei Karken!“ Hermann:  „Un wo gaoht jou Lüe sönndags hen?“ Fiddi: „Us Papp’n gaiht naon Fräuhschoppen!“

Bi us in Paddewat wör fräuher nao dei Karktied Fräuhschoppen. Un so dröpen sick bi Poulmanns inne Wirtschaft immer einige Stammgäste: Höllers Franz, Pintken Hermann, Präumken Gerd, Küteimeiers Korl, Brow Bernd, Plietschken Fennand, Plaggenbühls Clemens un einige mehr. Wat dat för Eigenpeiter sünd, staiht vörn inne Startsiete.
Dei Ümgang miteinänner wör bäten rustikal, aower dat hörde tou dei Tied dortou. Vandaoge häbbse dei Doktors bi’n Mors!

Franz is alltied dei Eierste: „Wat is dat kold. Je öller man wedd, üm so mehr früss ein‘n. Ick kann aobends nich maol inschlaopen mit mien kollen Fäute.“
Gerd, dei achteran kummp, hätt’t mithört. Hei jaogd ers maol sien Präumken ‘n poormaol hen un her un mennt gans dröge: „Häbb gor kien Last mit. Wenn ick mien Fäute kold häbb, stäck ick‘se miene Marie achtervör!“
Franz winkt aff: Jao- jao, dien Schnack kennt wi aale. Dat hölpt mi nu aower nich. Paul – hör tou, dou us drokke ‘n poor Schluck. Dat warmt van binnen nao buten.“
Clemens kummp inne Dörn. Bernd achteran. Bernd spräck Clemens fors an:: „Nu kiek eis dei Clemens, häss di losräten?“
 „Jao, Mini is bi Pastors Liese, sei wull noch Missen läsen laoten. Häbb mi dacht, ick kunn solange hier maol toukieken.“
„Dat is gout“, mennt Bernd, „dann draffs uck fors ein’n utgäben.“
Clemens lacht: „Dor kanns lange up täuben, fette Göse denn Mors schmeern – dat laot man.“
Dei ännern Gäste kaomt rin, touless Plietschken Fennand. Bernd lätt dat Targen nich: „Du häss‘t gout, draffs lange schlaopen. Bi diene Sefa ehrn Ümfang bliff et jo länger düster inne Kaomern. Hihihi.“
Fennand treckt sien Rock ut, sett‘t sick an Dischk un sägg gans ruhig: „Dat stimmt, miene Frou is dick, aower du biss dumm. Bloß – miene Frou kann affnähm‘n!“
Jonathan, dei olle Lehrer, is jüss rienkaomen un gaiht dor fors tüschken: „Nu hört up mit so’ne Käbbelei. Dat giff doch uck noch Änneres tou beschnacken… Wat holl gi dann van usen neien Kaplaon. Dei har doch vandaoge wücklich ‘ne feine Prädigt.“
Gerd mennt gans dröge: „Aower laogen hätte uck. Hei häff sägg, in meines Vaters Haus sind viele Wohnungen…Stimmt nich – ick kenn siene Öllern. Dei harn bloß‘n lüttket Hüerhuus. Dei harn nich maol Platz för ehre Kinner!“
Jan: „Och du Dräömel, dei mennde doch usen Hergott. Hei hätt ute Bibel vördraogen. Häss wull inne Schoule nich uppasst.“
„Kunn hei nich“, röpp Bernd, „hei is doch all in dei veierten Klasse wägen Körpergröße entlaoten worn, hihihi.“
Nu versöch Franz dor woller ‘n bäten Ruhe rin tou bringen: „Laot‘t doch dei Targereie. Mi gefallt dat in use Karken immer gout. Wenn dei Örgel spält, dei schöne Akustik….“
„Jao“, kummp Gerd dortüschken, „ick häbbt uck raoken, dei goue Akustik. Dat is woller Punkelbrot un Götte-Tied..!“
Franz: „Och jao, du weiß doch, wi dat heit: Laot den Wind man gout dör dei Böxen waihn, dann kann dei Doktor sick anne Morse klain..!“
„Ouh – hör mi doch up mit dei Doktors“, Willi kummp up Tour‘n: „Korl, worüm biss du nich mehr tougange. Ick bün dor bi usen neien Doktor wän, weil mi dei lünke Arm küllt. Dat ligg an‘t Öller, mennde dei doch glatt. Ick häbb üm blots scharp ankäken un sägg, mien rechte Arm kellt nich, un dei is genau so old..!“
Jan lacht luut: „Mäöt wi jo wull aal wat verkehrt verstaohn: Use Naober Clemens, is nich dei Hellste, gi kennd ehm ja, hätt‘n Unfall hat..“
Gerd: „Wat säggs du, Haoks Clemens, un‘n Unfall, wi gaiht dat denn? Dei hätt sick doch mit jede Arbeit vertörnt…“
Jan lacht: „Mach wull, aower‘ne Kouh häff üm up siene Kloorn pett´t un hei möss in‘t Krankenhuus. Use Liese is dor jo un hätt üm fraogt, off hei‘n Schieber häbbn wull. Clemens har gans dröge mennt: Nä, danzen kunn hei noch nich woller, un wenn, dann nur  Walzer. hihi!“
„Mit dissen Doktor kaom ick uck nich tourechte“, bring Bernd mit rin, „ick glöw, dei is uck bäten dörnänner, man weit gornich, wat hei mennt un wat hei will. Ick har‘n anroopen, weil‘t usen Vadder nich gout güng. Düerde lange bit hei köm, dunn keeke üm an, schüddelde aal mit‘n Kopp, güng wer rut un knurrde: íck mott mien Instrumente haoln…
Ick wüss eiers gornich, wat hei mennde un schnaude üm an: Du schass üm ünnerseuken un nich Musik maoken – un dunn füllt mi in, wat hei mennde. Man o man…“
Franz – „Ja, wenn wi nu all tougange sünd, dann schall sick use Korl anhörn, wat Heidners Heini mit sien Nachfolger erläwt häbben will.: Also, Heini wör bi‘n Doktor wän, hei kunn nich richdig ute Büx. Wann haben sie denn Verdauung?, har Doktor fraogt. Heini dorup: Schmorns üm sesse. Aber das ist doch gut, har Doktor mennt, zwar etwas früh – aber dennoch. Heini har dunn gans bedreuwt utkäken: Aower dat zu früh – dat is doch dat Mallör, ick staoh doch eiers üm säben up..!‘
Korl hört sick dat aal an un will nich trüggestaohn: „Och jao, wi Doktors sünd all wat gewöhnt, aower wi käönt et uck: Ick häbb mi lessdens falln un möss toun röntgen. As mi dei Schwester frög, off ick verhieraot‘t wör, häbb ick ehr liese tou sägg: Jao, aower dat hier wör‘n Unfall.“
Jonathan kck üm an schräg an un schüddelt mit‘n Kopp: „Mit jou kanns nich kraomen“, knurrt  hei, „mi güng et lessdens uck nich gout. Doktor häff mi gornich richdig ünnersöch, sä fors, ick möss mi‘n inschränken, uphörn mit Rooken, Drinken… Ick häbb bloß sägg: Hör‘t wull all, miene Frou is all dor wän..!“  
Clemens will betaohlen. „Paul waok up. Wat kriggs?“

Ja, dann hör ick uck up. Bit toun nächsden Fräuhschoppen. Hollt jou munter…

Use Kläönschnacker

Fasslaom…

Wer kennt dat Lied, wer kennt denn Text?

Wenn Fasslaom is, wenn Fasslaom is, dann schlächt us Vaoder denn Buck,
dann didelt us Mouder, dann didelt us Mouder, dann didelt us Mouder dei Rock!

Wo heitde dei noch

Dei Breif an’n Kaplaon…

Dei Breif an’n Kaplaon… KW 7/26

Vandaoge häbb ick us ollet Familienalbum dörbloort. Dor hätt Tant Marie näben Biller uck lüttke G’schichten mit affheftet. Eine hätt mi et besünners andaon. Et hannelt sick üm ein Kaplaon,  dei in ein ännert Dörp versett’t wern schull un dor eine Hushöllerschke söcht har. Finao ut dat Dörp möss dat wull hört häbben un har üm dissen Breif schräben:

Ährwürdiger Herr Kaplan,

wie meine Freundin Marie mich schreibt, werden sie verschickt un müssen ein eigene Hushöllung anfangen. Was Marie mich da vorschlägt, gefällt mich gut, nämlich bei ihnen Hushöllerschke zu werden.
Das würde mich gerade jetzt gut passen, da meine Schwiegerin, ein schlimmes Biest, mein Leben gans suur macht.
Auch die Blagen sind gor nicht nett zu mich, wie sich das gegen eine Tante gehört. Sie sagen immer, ick hätte keinen mitgekriegt un davon wäre ick ekelig.
Das stimmt aower nich, denn ick habe immer herumgerüngelt un mich, toun Beispiel bi Hein‘s Lui gans oft hengekrägelt, un er hat doch nicht angebissen.
Letztens sagte so ein Rotzlöffel sogar zu mich, ick täte auch die Gewitters machen. Sowiet is das schon gekommen.
Ick bin im gouen Alter, na eben so umme Füfftig herum. Das paßt ja auch ganz gut, weil sie ja noch ganz jung un nich erfahren sünd. Ick habe auch keine Bekanntschaften und will von den Mannslüe nix mehr wissen.
In all den Arbeiten bin ick perfäkt. Ick kann ganz gut kochen, am besten Arfkensoppen mit Schwienepöötges un – steert.
Nun weiß ick nicht, wo sie hinkommen. Im Goorn bin ick gut. Aalen (=jauchen) tu ick selber. Wir könnten eine Kauh halten. Mölken kann ick auch gut.  Dann hätten wir auch die Kaffemölk umsüss.
Hühner wollen wir aber auch halten. So selbstgelegte Eier sind immer frisch un nich so teuer. Ick tue ja auch gans sparsam wirtschaften. Sollen wir uns auch nicht ein Schwienken halten? Da konnte ick immer besonders gut mit umgehen.
Ick täte ihnen auch gut was mitbringen für den Huushalt. Ick habe noch gutes Potschelaon von meine Oma. Dann habe ick auch noch manch Rullen Linnen, die ick mir für alle Fälle mal angeschafft habe. Aber leider bin ick ja Jungfrau geblieben. Un, dormit ick dat nich vergesse, ick habe für die Utstüür uck noch 24 Laken für uns.

Nun bitte ick ihnen, tun sie Ihre Backbeern man ruhig mit miene zusammenschmeißen. Es soll ihnen auch nich gereuen. Ick kann alles, wat sie nun auch wohl wollen:  das Grobe un uck das Feine.
Ick erwarte ihnen stündlich zu besichtigen!

Na – wenn dat kiene Bewerbung is… Pack man fors tou!

Wo heitde dei noch

Van’t  Hieraoten in fräuheren Tieden…

KW 6/26   Van’t  Hieraoten in fräuheren Tieden…

IValentinsdag – ein wichtige Dag för alle, dei sick mäögd. Fräuher geew et sowat nich, vertellde mi Tant Libett, fräuher mössde man naohhölpen, dat dei Wichter an’n Kerl köm’n. Off dat aal so loopen is, wi sei mi dat vertelld hätt, weit ick nich. Aower ick gäw dat maol so wieter…

Dochter: Oooh, ooh- wat is dat doch’n Mallör, ooh, ooh- wat häbb ick dat uck leip!
Mamme: Wat häss  tou plärren, wo häbbse di denn all woller bäten?
Dochter: Oh Mamme – ick häff doch so’n Kummer…
Mamme: Wat säggs du dor, du häss Kummer, up Enne uck noch Liebeskummer, off so wat?
Dochter: Jao Mamme, dat isset jo. Du säggs genau wi use Pappe, dat ick denn Hinnerk hieraoten schall, aower ick mag denn doch gornich!
Mamme: Wich, nu sägg mi doch maol, wat häss du dann an denn ollen  uttousetten?
Dochter: Och Mamme, dei is doch väl tou old för mi…
Mamme: Tou old, ick mag et nich hörn. Dann gaiht hei doch uck eiher dot un du häss Ruhe up’n ollen Dag…
Dochter:  Aower, dann hätt hei uck noch so grote Fäute…
Mamme: Grote Fäute, dat is doch gout, wenne up’n groten Faut läwen kanns..
Dochter: Un häss dat all seihn, dei häff dat ganse G’sicht vuller Sommersprossen – öwerall…
Mamme: Kiek an, Sommersprossen häff dei, dat passt doch gout tou üm – dei hört dortou, wie dei Pann’n up Dack!
Dochter: Un dann wieter, dei is doch so däösig, dei is inne Schoul all twei Johr sittenbläben.
Mamme: Wicht – dat maokt doch nix. Denk doran: Dei dümmsten Buurn häbbt jümmers dei dicksten Tübbeken..!
Dochter: Aower häss denn all richtig ankäken, dei groten Ohrn, so saurichtige Schwienlappens…
Mamme: Maokt nix, dann hörde die uck bäter, bruuks nich so tou larmen…
Dochter: Aower dat maokt üm so häßlich un dann noch dei langen Näsen. Hei hätt doch so’n richtige rode Räuben in’t G’sicht…
Mamme: Kladderadatsch, Daomelei. Wicht, glöw mi, Schönheit vergaiht..!
Dochter: Un wie löpp hei rümme. Jümmers ‘n Draopen ünnere Näsen.
Mamme:  Un? Dat is doch’n Teiken, dat hei noch nich verdrögt is…
Dochter:  Uck krumme Beine häff hei. Dor kann use Mudde dör…
Mamme: Dor kanns nix van seihn, Dor treckt man’ne Büx aower.
Dochter:  Och Mamme, weisse – ick mag denn einfach nich liern!
Mamme: Dummet Blaog, dat heit öwerhaupt nix – denks du villich, ick häff dien Pappen liern mög.?

Bi us tou Huus...

Goue Vorsätze…

Dat giff soväl goue Vorsätze, man bruukt se nur noch ümmesetten…

Schuuf nich aals up morgen, denn wenn di dat Spaoß maokt, kanns et morgen jo woller doun…
Man schall dei glieke Dummheit nich nochmaol  maoken – dei Utwaohl is doch so grot…
Klouke Menschen maokt nich aale Fähler sülwes. Sei gäwt uck ännere dei Chance dortou…
Man schall nich den Mund tou vull nähmen – bi`t Räden un bi`t Äten. Dat bewohrt ein`n vör Arger un  Gewicht…
Menschen sünd wi Schallplatten: Gout upgeleggt, kaomt se am bessten aower dei Runnen…
Dat Benähmen is`n Speegel, wie`t van innen utsütt…
Undankbor is deijenige, dei wat för`t Nixdoun krägen hätt un för dei süfftigen Bedingungen mehr häbben will……
Wohr denn richtigen Affstand, wenn du einen schnell dichter kaomen wullt…
Jeder möcht dei Menschheit  bätern, aower  kiener fang bi sick an…
Man kummp bäter dör’t Läben, wenn dat Hart ‘n bäten weiker is as dei Kopp..
Vergäten käönen heit, mit dei Erinnerungen doran in Fräe tou läben…
Sick sülwes tou bekriegen, is oft dat Schwörste. Sick sülwes tou besiegen, dat Allerschönste…

Wo heitde dei noch

Dat giff Tügnisse…

Schäuler, Köster, Öllern…
Dei lüttke Heini wör´n gansen Schlauen: „Mien Papp´n will mi füfftig Mark gäben, wenn ick´n gout Tügnis krieg.“  „Dann streng di an“, sä dei Lehrer. „Ick weit wat Bäteres“, sä Heini, „schriew mi ein gouet, un wi deielt us dat Geld.“
Ick weit, wo hei waohnt…  Fiddi  kummp mit´n leip Tügnis nao Huus. „So ein Tügnis is doch glatt´ne Tracht Prügel wert“, mennde sien Papp`n.„Menn ick uck“, sä Fiddi, „laot us forts hengaohn. Ick weit, wo dei Lehrer waohnt..!“

Use Kläönschnacker

Dat giff Tügnisse…

Schäuler, Köster, Öllern
Dei lüttke Heini wör´n gansen Schlauen: „Mien Papp´n will mi füfftig Mark gäben, wenn ick´n gout Tügnis krieg.“  „Dann streng di an“, sä dei Lehrer. „Ick weit wat Bäteres“, sä Heini, „schriew mi ein gouet, un wi deielt us dat Geld.“
Ick weit, wo hei waohnt…  Fiddi  kummp mit´n leip Tügnis nao Huus. „So ein Tügnis is doch glatt´ne Tracht Prügel wert“, mennde sien Papp`n.„Menn ick uck“, sä Fiddi, „laot us forts hengaohn. Ick weit, wo dei Lehrer waohnt..!“

Allgemein

Dei klaut wi dei Raoben – Hochkunjunktur für Kleptomane!

KW 4/26 – Hochkunjunktur für Kleptomane! Dei klaut wi dei Raoben…

Dat kenn gi uck: Ein- off tweimaol inne Wäken giff dat Sünnerangebote in Supermarkt, Wat werd dor aal för Saoken anbaoen, wat giff dat dor aal tou seihn. Uck ick kiek mi dat jümmers gern an, wenn mine Frou dor an inkoopen is.

Wenn ick dann aower seih, wi van dreiste Froulüe, oft‘ne sog.“schwatte Kolonne“ dei inpackten Woren ut’nänner räten un bisiet schmäten werd, un wi dei Dischke dann utseiht, is mi dei Lust doran vergaohn. Wat denkt dei sick ellinck dorbi? Sowat wör us all as Kinner verbaoen un dat gilt för mi uck vandaoge noch!

Einmaol häbb ick mi doräöwer maol mit eine Verkäuferin ünnerholln. Dei zuckde blots midde Schullern un sä: „Dat isset noch nich. Wat menns wull, wat hier aal klaut wedd..!
Schlimm – nich? Wenn ick et uck nich ännern kann, so fallt mi doch dortou’ne lustige G’schichte van fräuher in. Villich schull man dat vandaoge uck noch utprobeiern:

Bruns Bennard wör all‘n poor Daoge alleine bi Huus. Siene Liese wör in Kur, har üm aower gout toulehrt, so dat hei sick wull hölpen kunn. Nu harn sei‘ne Naoberschke, dei üm mit ehre Schnackerei nervde. Un dei har uck noch leipe Täöge – Bennard sä d‘ Klemtomanie tou!

Dei Rege nao: Et wör fräuher Moude, dat man ’n bäten Kleingeld „bi dei Hand har“ – för‘t Sammeln, Zeitungsgeld unsowieter. Dat Geld wohrde man oft baoben up Schapp inne Käöken up. So mök Bennard dat uck.

Nu har hei all´n poormaol mennt, dat dor Geld fählde. Wi kunn dat? Wör dat villich dei Naoberschke? Dat krigg ick rut dachde hei, ick teik dat Geld.

Nächsden Dag frög hei ehr, off sei üm wull Geld wesseln kunn – un richdig un gout, sei har dat teikde Geld. Wat mök Bennard: Sä nix, un stellde dor´ne Muusfalln hen!

As siene Naoberschke maol woller köm, güng hei toufällig nao näbenan. Dat düerde uck nich lange – dor köm ein Gebrüll ute Käöken, as wenn dor einer inne Fallen seet – un so wör´t uck.

Hei sehg noch jüss, wi dei Klemtomane wi dei Blitz rut suusde. Un wat dachde Bennard: Hölpt am bessen..! 

Bi us tou Huus...

Leitungen verleggen…  

KW 3/26 – Arger bi’t Leitungen verleggen – dat geew et uck all fräuher,,,

Glasfaser verlegen: Man sütt se jeden Dag, man läst dorvan inne Zeitung: Dei Baustellen un denn Upwand, um Leitung tou verleggen. Neit is dat aower nich, uck fräuher wör dat harte Arbeit, un Arger baoben Bott.

Dat wör üm dei Tied, as wi in disse Gägend Strom kreegen. Dor mössen Masten sett‘t wern un dorför söchten se tou Uthülpe düchtige Kerls.

Fiddis Bräuers = Heidners Hinnerk, Franz und Otto harn sick uck meld’t.  Dei Vörarbeiter sä er, dat sei eiers ein Dag arbeiten schulln, dormit hei sehg, wat sei kunn’n.

Gout. Dei dreie haun uck rin. Dei Vörarbeiter schull seihn, wat sei kunn’n.

Aobens wüdd dann uptellt, woväl schafft worn wör. Hinnerk köm touers. „Veier Masten häbb ick insett‘t“, sä hei gans fraidig, „veier!“ „Gout“, sä dei Vörarbeiter, „kanns morgen wollerkaomen.“

Franz wör dei Nächsde. „Fiew Stück,“ sä hei un rischkede sick, „ick häbb fiewe insett’t krägen.“ „Noch bäter“, sä dei Vörarbeiter, „kanns uck morgen anfangen.“

Dunn köm Otto. „Na“, frög üm dei Vörarbeiter, „biss du uck so düchtig wän. Woväl Masten häss du dann schafft?“  „Einen“, sä Otto gans dröge, „einen!“

 „Einen?“,  wunnerde sick dei Vorarbeiter, „wo kann dat dann?  Hier,  diene beiden Bräuers häbbt veier un fiewe schafft – un du blots einen?“

„Jao“, sä Otto ganz langsaom, “ dat har ick uck kunnt. Dei beiden häbbt  dei Päöle jo baoben ’n gansen End rutkieken laoten..?!“

Wo heitde dei noch

Wat dör dei Bloumen säggen…

KW 2/26 – Wat dör dei Bloumen säggen…
Wenn man wat direkt nich säggen will, off dütlicker utdrücken will!
-Vandaoge is dei Hund dran!

-Bi dit Weer kanns kien Hund nao buuten jaogen = Sauwetter – kannst nich mal den Hund rauslassen!
-Kummps aowern Hund, dann kummps uck aowern Steert = Hast du den Berg erklommen, schaffst du auch wieder runter!
-Wenn‘ n Hund schmieten wull, find’s uck’n Stein = Wer einem was unterstellen will, findet auch’nen Grund!“
-Wenn – wenn dei Hund nich schäten har, dann har’n Haosen gräpen = Wenn das ?  nich dazwischen gekommen wär – dann..!
-Gaoht vör’e Hünn’n = gaiht kaputt; geht zu Ende, wird‘ne Katastrophe!
-Dor wedd dei Hund inne Pann’n verrückt = is doch nich normaol, ist total verrück!
-Dor is dei Hund begraoben -? dor is gornix los; ist überhaupt nichs los!
-Schulden, as’n  Hund Flöhe = sehr viele unübersehbare Schulden!
-Up’n Hund kaom’n = pleite, schlechte Wahl getroffen!
-Dor weiht dei Stert mit’n Hund = verkehrte Welt, da läuft es anders herum!
-Wo dei Hund ’n Pott find, steckde seine Schnuten rin = Neugier lockt, steht die Tür offen, will man auch reingehen!
-Bäter ein’n dullen Hund straoken, as’ne Frou tou säggen, dat se graue Hoor krägen hätt… = Nicht die Finger verbrennen!

Dei Hund lügg… Tante Mine möss för Fiddi siene Täöge immer herhollen. Sei wör maol woller tou Beseuk, un Fiddi leggde fors los: „Weiß du all, Tant Mine,dat use Hund lügg“, sä hei . „Dei Hund lügg, wo giff’t denn sowat?“, frög dei trügge. „Kann ick di bewiesen“, sä  hei – un gans luut tou den Hund: „Wie spräkk  dei Katt?“ „Wau“, geew dei Hund woller trügge. Siehste“, sä Fiddi, „dei Hund lügg!“  

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com