Bi us tou Huus...

Tübbeken seuken… 

28.09.2025 – Tübbeken seuken…

Dat wör inne füfftiger Johrn, doch denk ick dor gern an trügge. Domaols häbb ick dat eierste Rad van sülwes verdeintet Geld betaohlen kunnt – mit Tübbeken seuken!

Jedsjohr in Harwstdag wüdd‘n Tübbeken/Kartuffeln utmaokt, dat heit, dei Buurn mit ehr grote Flächen bruukten Lüe toun upseuken. Dat dröffen wi Kinner in dei lessden Schouljohrn uck all. Dei Kösters geben us middaogs eiher frei un wi kreegen uck kien Schoularbeiten up.

Dei Buur har dann vörarbeitet: Up‘n Lanne stünn‘n toun Belaoen Waogens praot, dat Kartoffelstück/-land wör updeielt in sog. Pänne, so twintig Träe lang, wo man dann tou tweit dei Tübbeken upseuken möss.

Dei Buur köm dann mit sien Roder, dat wör so‘ne Ploug mit‘n grotet Rad dorachter, dei schleuderde dei Tübbeken so 2 bit 3 Meter ut’nänner.

Toun Upseuken harn wi‘n Korw, touers ut Weern, naoher  so‘n lichten Draohtkorw. Wenn dei vull wör, mössen wi denn up dei Wogens utkippen.

Bi d´Vesper geew et ein gansen Tübbekenstuten mit masse Zucker druppe – herrlich. Wenn wi dann aobends mit dei Arbeit fardig wörn, güng dat bi‘n Buur inne Käöken un dor geew et dann satt dicken Ries mit Zimt – un nicht tou vergäten – dei Löhnung…

Ick weit noch van veier Mark, naoher wörn‘t fiewe! För us Kinner tou dei Tied masse Geld! Et wör kiene lichte Arbeit mit dei schworn Körwe, villich wör‘t vandaoge verbaoen, aower wi harn use Fraide doran .

Denn wenn wi aomds uck dodmeue in Bedde fülln, ick drömde van ein schönet Rad – un dat Geld har ick nao’n poor Johrn tousaome..!

Also – van Sporn un Wohrn kummp Häbben van her!

Bi us tou Huus...

Mariechen will hieraoten… 

17.08.2025/KW 34 – Mariechen will hieraoten...
Mariechen is´ne gans resolute Frou. Sei is nich mehr dei Jüngste, aower noch gout touwäge. Dat Mallör is, dat sei noch immer nich denn passenden Kerl funnen hätt. Dorbi häff sei sick doch soläwe all rögt, masse Taschkendeuker falln laoten un Kerls nouch anstött. Doch kienein häff anbäten.
Einmaol har sei sick gans wat Besünneres utsöcht. Sei har ein Kerl gans besaopen maokt un wör dormit nao‘n Pastor hentaokelt. „Dat draff ja wull nich wohr wän, dat kann doch wull nich angaohn“, har Pastor ehr utschulln. „Dor kumm man mit woller, wenn dei Junge nöchtern is!“. Mariechen dorup: „Dann wedd et aower nix. Dann will hei mi nich mehr häbben..!“
Dat schall sick aower nu ännern, sei will naon Stopplelmarkt un dor einen Wohrsägger upseuken. Sei fraogt sick dör un  buld find sei uck eine Frou, dei ehr gefallt.
Dat Menschke leggd fors los, as Mariechen ehr denn eiersten Schien up‘n Dischk packt: „Oh, dat wedd wat, dat sütt richtig gout ut“, fang sei.gans upgerägd an. „Ick seih dor‘n groten un staotlichen Mann loopen, dei…“
Mariechen ünnerbräck ehr: „Ick legge di dor fors noch‘n groten Schien toubi, wenn du mi säggst, wi ick denn toupacken krigg..!“
„Ja, dat kann ick nu aower nich“, sägg dei Frou, „dor mott jou dann sülwes wat tou infalln.“
„Weiß denn, off dei all verhieraot wör“. fraogt Mariechen wieter, „ein Witwer will ick nich häbben, ick will mien Kerl sülwes ertrecken. Hei kann mienetwägen uck suupen, aower dat Säggen will ick beholln!“
Dei Frou kick ehr grot an, stäck schnell denn Schien weg, schüddelt mit’n Kopp un sägg: „Wenn gi sowat seukt, dat kann ick jou nur raoen, gaoht nao näbenan, villich giff et dor so ein‘n inne Geisterbaohn…

Bi us tou Huus...

Stoppelmarkt…

Oma Threschken waohnde all lange in Mönsterland. Aower gebörtig köm se ut Vechte. Dat seet ehr so in Blout, dat sei, wenn sei uck all‘n Tacken öller wör, noch jeds Johr nao Stoppelmark möss.
Wie immer fäuherde sei dor midde Baohn hen. Uck dit Johr. Sei har sick in‘n Abteil kommoudig tourecht sett‘t, as dei Schaffner köm. „Ihre Fahrkarten bitte!“ Dissen Kommandoton kennde sei. Sei haolde ehre Korten rut un geew üm dei.
„Diese Fahrkarte ist nicht gültig“, hörde sei, „diese Karte ist für‘ne normale Beförderung. Wir sind hier aber in einem Schnellzug“, köm dor achteran.
Oma keek üm’ne Tiedlang an un sä gans langsaom: „Dat is doch gans einfach tou kriegen. Sägg doch denn Fohrer, hei schull wat langsaomer fäuhern..!“

Bi us tou Huus...

Dei eierste Schouldag… 

10.08.2025/KW 33 – Dei eierste Schouldag, so wör dat bi us, un dat sünd aower Sämzig Johr her

Ick har dat Glück, dat ick mit ein Naoberjungen, dei uck so old was wi ick, nao Schoule köm. Dat was dei Pintkendraihers Fränzi. Dei heiten ellinck mit‘n Huusnaom´n Meyer. Aower dor giff et bi us so väle van. Un weil Fränzis Papp‘n, dei Pintkendraihers Hermann, so‘ne Draihbank har, wo man ut Holt väle Saoken un uck lüttke Deile mit maoken kunn, sücke Pintkes, schnacken dei Lüe tou‘n Uteinnännerholln immer van Pintkendraihers.

Dei eierste Dag inne Schoule wör langwielig. Dor wüdd blots‘n bäten rümmekukelt un komische Fraogen stellt: Wo man heiten dö, wat us Papp‘n mök, off man noch mehr Bräuers un Süsters har, wo dei heiten döen, off dei uck all nao Schoule güng‘n, un all so´n Tüterkraom.
Ick har am leiwsten sägg: Dor gaiht di nix van an. Aower, weiß jo wull, so wat draffs nur denken. Dat Schlimmste wör, dat man dei ganse Tied stille sitten möss. Dat wörn wi nu gornich gewohnt. Un wi lange dat düerde. Wat wörn wi doch froh, as wi woller upstaohn un weg kunn‘n. 

As wi beiden woller bi usen Huuse anköm‘n, wör us Opa in‘n Goorn tougange: „Na, wi hätt et jou dann gefall‘n?“, frög hei fors, un „gi häbbt et nu gout, userein mott arbeiten. Ick wör jo uck gerne mitgaohn…“
„Opa“, sä ick dorup gans wichtig, „dor bliew blots wäge. Dat dor, dat is doch dei reinste Kinnerei..!“
Opa lachde luuthals los un mennde: „Aower gi käönt doch nu säggen: Wi gaoht all nao Schule, eierste Klasse.“
Dor köm Fränzi tougange. Sien Unkel Jan wör bi dei Baohn un dor dröff hei uck aff un tou eis mitfäuhern: „Von wegen is dat eierste Klasse. Dat sünd  aal blots Holtbänke..!“

Bi us tou Huus...

Dei Arntetied … 

03.08.2025/KW 32 – Dei Arntetied …                                                   

Nu rullt‘se woller uppe Straoten = dei Maihmaschinen mit‘n Döschkassen dor uppe. So sä man fräuher tou dei eiersten Mähdrescher.

Vandaoge sünd‘se all buld so grot wi lüttke Hüüser. Ehr Muulwark (Schneidwerk), breier as dei Straoten, trekkt se achter sick an. Bi‘t Maihen wedd dat d‘vör stülpt un ruck zuck is aals maiht un döschket.

Wenn ick dor an fräuher denk…  Mein Gott, wat wör dat för‘ne Arbeit! Touers dei Saißen horn (Sense dengeln/ schärfen) un dann güng et los: Maihen – wat för stäwige Lüe! Dat Matt (das Gemähte) möss utnaohm’n wern = mit eine besünnere Harken, dei Mattharken, wüdd´n lüttke Bünnel, Garben sä man, tourecht stött, ‘ne Handvull Matt dorvon at Strick naohm‘n un fastebunn´n.

Genauso güng’t läöter mit Maihmaschinen wieter. Bit nao´n Aobend – maihen, utnähm‘n, Garben binn‘n. Naoher köm‘n dei Binner (Mähbinder) up. Dor köm‘n dann all dei fardig bunn’n Garben rut.

Kott vörn Düstern wüdd dann hockt, d. h. dei Garben wüdden, dormit sei bäter naodrögen kunn‘n, schräg aneinänner hochstellt – wi möken dat immer tou twölw. Dei sehgen ut wi lüttke Telten. Nao ein bit twei Wäken wüdden dei Garben dann rinhaolt un in Winterdag wüdd dann döschket.

Dat wör jo massig Arbeit, aower schön wör dei Tied uck. So seih wi dat – et wör nu maol use Jugendtied! Un et wör nich so hektisch at vandaoge. Geselligkeit wüdd grotschräben. Wenn ick allein all an dei Hocken, dei lüttken Telten, denken dou. Dor kunn man nich nur ünner‘t Schuur loopen, wenn‘t rängen dö, nä – dat wör uck för dei, dei‘t drokke harn, ‘ne schöne prikkeligge Liebeslaube… Na dann – väl Spaoss!

Kott verklort = kurz erklört: Maihmaschinen mit’n Döschkassen=Mähmaschine+Dreschmasche oder ganz einfach Mähdrescher; trecken=ziehen; fastebunn’n=festbinden; Düster=Dunkel; ünner’t Schuur loopen=Unterschlupf bei Regenwetter;

Bi us tou Huus...

27.07.2025

Jeder möcht‘ dei Menschheit ännern – kiener fang bi sick an..
Glöw mi: Wer hannelt, kann Fähler maoken. Wer nich hannelt, hätt denn eiersten Fähler all maokt…
Dorüm: Schuuf nich aals up morgen, denn wenn di dat Spaoß maokt, kanns et morgen jo woller doun…
Praxis is Läben wat passeiert, wenn Theoretiker noch an plaonen sünd.

Bi us tou Huus...

20.07.2025

Bäten wat van usen Kloukschieter Franz...
Sporsaomkeit heit Geld utgäben, woran man kiene Fraide hätt!
Aower: Van Wohrn un Sporn kummp Häbben van her!
Dei Ünnerscheid tüschken klouk un dickköppig is, vandaoge änners tou denken as gistern!
G`scheite moss aowertügen – Dumme moss aowerräden!

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com