Use Kläönschnacker

Opa un dei Buckjungtied…

KW 13/26 – Opa un dei Buckjungtied…

Buckjungs = dorünner verstünd man fräuher  Jungs/Junggesellen, dei sick för kien’n Streich tou schaode feuhlten. In miene G’schichte häbbt dei Enkel Opa sowiet krägen, dat hei ehr van siene Buckjungtied, so sä hei immer, vertelld…

„Opa“, sägg Bernd, Friedas Freund, „du häss doch maol sägg, dat gi Jungs dei Schouh putzt un in Sack stoppt häbb“.
„Dat is so nich gans richtig, ick verkloor jou dat maol. Also: Fräuher harn Jungs inne Buurschkupp off Dörp ehre eigene Gesetze. Wer dei erfunn’n häff, weit ick nich, wör so. Aal Sieten möken mit. Brochte immer masse Spaoss!“  Aower“, – Opa maokt up wichtig, „Sperenzken möken wi blots mit dei, dei äöwerall mitmöken, sülwes aower kien’n Pennig för ännere aower harn.“
„Un dei häbbt gi aal in Sack stoppt“, frög Frieda. Aal lachen.
„Ja -neee“, Opa wieter up gans wichtig, „wi ick schon sägg häbb, wenn sick einer inne ännern Buurschkupp ’ne Bruut söcht har,möss hei dormit räken, dat dor dei Jungs üm tou packen kreegen, um üm dei Schouhe tou putzen. Dat wör dat Teiken, dat hei ein’n utgäben, ein’n anständigen Schien rutrücken möss. Döen dei meisden uck. Wör dor aower ein Kniepigen, dei nix rutgäben wull, kreeg hei ’ne Warnung: Wägeblieben, off du kummps in’n Sack, bit di dat änners aowerlegg häss!“
„Aower dat is doch Freiheitsberaubung“, kummp Erna d’tüschken, „leeten dei sick dat denn einfach gefallen?“
Nu kummp Oma dortou: „Häbbt sülwes schuld, wüssen doch wi’t löp. Äöwerall mitmaoken, immer mitfiern, aower dann kien Pennig för’ne Bruut äöwerhäbbn? Dann mäöt se aben büßen!“ .
Opa nappkoppd: „So is dat. Dann stoppden wi denn in ein groten Kaffsack, un stelln üm vöre Dörn, dormit üm aale seihn kunn. Naore Stünn wör hei meisden tamm, har sick nouch blamiert,un geew van sick ut up. Möss dann aower minnest ein Schien mehr rutrücken.“
Erna gans iwerig: „Wi löp dat denn normaol aff, Schouh putzen, wi, worüm, womit, wi güng dat?“
„Man sinnig an“, Opa lähnt sick trügge, „Worüm – weil hei dormit ein Verlöw kreeg,dor inne Burschkup ’n Wich tou angeln,‘n sog.Jagdschien.
Womit – ja, mit ein einfachen Schouhbössel.
Wie – Wichtig wör dei Schnack, denn man dorbi gans fierlick üpsäggen möss. Dei güng so: Ick putz di dei Schouh, bit se blinkt, un di dat Geld ute Knippen spring..! Un dat sä man so oft un putzde so lange, bit hei sick bekreeg un dei Knippen rut trück.“
„Un dann möss hei aal man utgäben?“ kick üm Erna an. „Dann wüdd dat aower ganz schön düer!“
Opa lacht: „Nä, so schlimm wüdd et nich. Gouen Schien för’n Kissen Beier. Wenn’t freiwillig wän wör, un wi noch mehr Dösst harn, geewen wi uck noch wat dortou. Un aale wörn toufräe.“
„Aower langwielig“, mennde Jan, „in’n Sack stoppen, is väl gailer!“
„Nä nä – langwielig wüdd dat bi us nie“, mennt Opa gans wisse, „use Naober Harms harn
allein all nägen Wichter. Tou miene Jungtied wörn dor väl van flügge. Dat schöne wör“, Opa gniffelde in sick rin, „dat Harms Wichter faoken wesseln. Un wenn dor maol woller ein ’n äöwere Netten Dörn keek, un nich wegtouschlaon wör, geewen sei us’n Wink, un wi kreegen denn dann bi de Büx!“
„Dann harn gi wull oft ein Fierdag“ mennde Bernd, „wi löp dat denn meisdens aff. Fete, bit toun Affwinken supen, off..?
Opa schmüßkede: „Dat köm dor up an, woväl Lüe wi tousaome harn. Faoken häbb wi dat Geld uck upsport un dann, wenn us ganse Jungvolk tousaome wör, verfiert. Us Heini mit’n Quetschkassen un dien Unkel Hermann mit’n Schnutenfidel – dann güng dat rund, dann dideln dei Röcke!“
Klar, Jan siene Freundin, hätt sick all gans trügge trucken, uck dei ännern Wichter schüddelt mit’n Kopp. Dat wat Opa dor aal vertelld, un dann dei Utdrücke, dor kaomt sei nich mehr mit.
„Käönt wi nich eis wat änners schnacken“, knüfft Frieda los. Aower dei Jungs häbbt noch dei Äöwerhand: „Glieks“, sägg Bernd fors, „aower Opa mott us noch vertelln, wat dat mit denn Hackelspatt un Strohkranz up sick har. Dat mott’n Spektaokel wän häbb’n, sä us Papp’n.“
„Spektaokel, weit ick nich. Aower Spaoss hätt dat us schon maokt“, Opa kick gans listig ut: „Dat vertell ick jou aower dat nächsde Maol..!“

Use Kläönschnacker

Fräuhschoppen…

Fräuhschoppen… KW 8/26

Dei Jungs praohlt ümme Wette. Fiddi: „Wi häbbt in usen Dörp twei Karken!“ Hermann:  „Un wo gaoht jou Lüe sönndags hen?“ Fiddi: „Us Papp’n gaiht naon Fräuhschoppen!“

Bi us in Paddewat wör fräuher nao dei Karktied Fräuhschoppen. Un so dröpen sick bi Poulmanns inne Wirtschaft immer einige Stammgäste: Höllers Franz, Pintken Hermann, Präumken Gerd, Küteimeiers Korl, Brow Bernd, Plietschken Fennand, Plaggenbühls Clemens un einige mehr. Wat dat för Eigenpeiter sünd, staiht vörn inne Startsiete.
Dei Ümgang miteinänner wör bäten rustikal, aower dat hörde tou dei Tied dortou. Vandaoge häbbse dei Doktors bi’n Mors!

Franz is alltied dei Eierste: „Wat is dat kold. Je öller man wedd, üm so mehr früss ein‘n. Ick kann aobends nich maol inschlaopen mit mien kollen Fäute.“
Gerd, dei achteran kummp, hätt’t mithört. Hei jaogd ers maol sien Präumken ‘n poormaol hen un her un mennt gans dröge: „Häbb gor kien Last mit. Wenn ick mien Fäute kold häbb, stäck ick‘se miene Marie achtervör!“
Franz winkt aff: Jao- jao, dien Schnack kennt wi aale. Dat hölpt mi nu aower nich. Paul – hör tou, dou us drokke ‘n poor Schluck. Dat warmt van binnen nao buten.“
Clemens kummp inne Dörn. Bernd achteran. Bernd spräck Clemens fors an:: „Nu kiek eis dei Clemens, häss di losräten?“
 „Jao, Mini is bi Pastors Liese, sei wull noch Missen läsen laoten. Häbb mi dacht, ick kunn solange hier maol toukieken.“
„Dat is gout“, mennt Bernd, „dann draffs uck fors ein’n utgäben.“
Clemens lacht: „Dor kanns lange up täuben, fette Göse denn Mors schmeern – dat laot man.“
Dei ännern Gäste kaomt rin, touless Plietschken Fennand. Bernd lätt dat Targen nich: „Du häss‘t gout, draffs lange schlaopen. Bi diene Sefa ehrn Ümfang bliff et jo länger düster inne Kaomern. Hihihi.“
Fennand treckt sien Rock ut, sett‘t sick an Dischk un sägg gans ruhig: „Dat stimmt, miene Frou is dick, aower du biss dumm. Bloß – miene Frou kann affnähm‘n!“
Jonathan, dei olle Lehrer, is jüss rienkaomen un gaiht dor fors tüschken: „Nu hört up mit so’ne Käbbelei. Dat giff doch uck noch Änneres tou beschnacken… Wat holl gi dann van usen neien Kaplaon. Dei har doch vandaoge wücklich ‘ne feine Prädigt.“
Gerd mennt gans dröge: „Aower laogen hätte uck. Hei häff sägg, in meines Vaters Haus sind viele Wohnungen…Stimmt nich – ick kenn siene Öllern. Dei harn bloß‘n lüttket Hüerhuus. Dei harn nich maol Platz för ehre Kinner!“
Jan: „Och du Dräömel, dei mennde doch usen Hergott. Hei hätt ute Bibel vördraogen. Häss wull inne Schoule nich uppasst.“
„Kunn hei nich“, röpp Bernd, „hei is doch all in dei veierten Klasse wägen Körpergröße entlaoten worn, hihihi.“
Nu versöch Franz dor woller ‘n bäten Ruhe rin tou bringen: „Laot‘t doch dei Targereie. Mi gefallt dat in use Karken immer gout. Wenn dei Örgel spält, dei schöne Akustik….“
„Jao“, kummp Gerd dortüschken, „ick häbbt uck raoken, dei goue Akustik. Dat is woller Punkelbrot un Götte-Tied..!“
Franz: „Och jao, du weiß doch, wi dat heit: Laot den Wind man gout dör dei Böxen waihn, dann kann dei Doktor sick anne Morse klain..!“
„Ouh – hör mi doch up mit dei Doktors“, Willi kummp up Tour‘n: „Korl, worüm biss du nich mehr tougange. Ick bün dor bi usen neien Doktor wän, weil mi dei lünke Arm küllt. Dat ligg an‘t Öller, mennde dei doch glatt. Ick häbb üm blots scharp ankäken un sägg, mien rechte Arm kellt nich, un dei is genau so old..!“
Jan lacht luut: „Mäöt wi jo wull aal wat verkehrt verstaohn: Use Naober Clemens, is nich dei Hellste, gi kennd ehm ja, hätt‘n Unfall hat..“
Gerd: „Wat säggs du, Haoks Clemens, un‘n Unfall, wi gaiht dat denn? Dei hätt sick doch mit jede Arbeit vertörnt…“
Jan lacht: „Mach wull, aower‘ne Kouh häff üm up siene Kloorn pett´t un hei möss in‘t Krankenhuus. Use Liese is dor jo un hätt üm fraogt, off hei‘n Schieber häbbn wull. Clemens har gans dröge mennt: Nä, danzen kunn hei noch nich woller, un wenn, dann nur  Walzer. hihi!“
„Mit dissen Doktor kaom ick uck nich tourechte“, bring Bernd mit rin, „ick glöw, dei is uck bäten dörnänner, man weit gornich, wat hei mennt un wat hei will. Ick har‘n anroopen, weil‘t usen Vadder nich gout güng. Düerde lange bit hei köm, dunn keeke üm an, schüddelde aal mit‘n Kopp, güng wer rut un knurrde: íck mott mien Instrumente haoln…
Ick wüss eiers gornich, wat hei mennde un schnaude üm an: Du schass üm ünnerseuken un nich Musik maoken – un dunn füllt mi in, wat hei mennde. Man o man…“
Franz – „Ja, wenn wi nu all tougange sünd, dann schall sick use Korl anhörn, wat Heidners Heini mit sien Nachfolger erläwt häbben will.: Also, Heini wör bi‘n Doktor wän, hei kunn nich richdig ute Büx. Wann haben sie denn Verdauung?, har Doktor fraogt. Heini dorup: Schmorns üm sesse. Aber das ist doch gut, har Doktor mennt, zwar etwas früh – aber dennoch. Heini har dunn gans bedreuwt utkäken: Aower dat zu früh – dat is doch dat Mallör, ick staoh doch eiers üm säben up..!‘
Korl hört sick dat aal an un will nich trüggestaohn: „Och jao, wi Doktors sünd all wat gewöhnt, aower wi käönt et uck: Ick häbb mi lessdens falln un möss toun röntgen. As mi dei Schwester frög, off ick verhieraot‘t wör, häbb ick ehr liese tou sägg: Jao, aower dat hier wör‘n Unfall.“
Jonathan kck üm an schräg an un schüddelt mit‘n Kopp: „Mit jou kanns nich kraomen“, knurrt  hei, „mi güng et lessdens uck nich gout. Doktor häff mi gornich richdig ünnersöch, sä fors, ick möss mi‘n inschränken, uphörn mit Rooken, Drinken… Ick häbb bloß sägg: Hör‘t wull all, miene Frou is all dor wän..!“  
Clemens will betaohlen. „Paul waok up. Wat kriggs?“

Ja, dann hör ick uck up. Bit toun nächsden Fräuhschoppen. Hollt jou munter…

Use Kläönschnacker

Fasslaom…

Wer kennt dat Lied, wer kennt denn Text?

Wenn Fasslaom is, wenn Fasslaom is, dann schlächt us Vaoder denn Buck,
dann didelt us Mouder, dann didelt us Mouder, dann didelt us Mouder dei Rock!

Use Kläönschnacker

Dat giff Tügnisse…

Schäuler, Köster, Öllern
Dei lüttke Heini wör´n gansen Schlauen: „Mien Papp´n will mi füfftig Mark gäben, wenn ick´n gout Tügnis krieg.“  „Dann streng di an“, sä dei Lehrer. „Ick weit wat Bäteres“, sä Heini, „schriew mi ein gouet, un wi deielt us dat Geld.“
Ick weit, wo hei waohnt…  Fiddi  kummp mit´n leip Tügnis nao Huus. „So ein Tügnis is doch glatt´ne Tracht Prügel wert“, mennde sien Papp`n.„Menn ick uck“, sä Fiddi, „laot us forts hengaohn. Ick weit, wo dei Lehrer waohnt..!“

Use Kläönschnacker

Glöw mi dat…

>Man schall in Läben dei glieke Dummheit nich nochmaol  maoken – dei Utwaohl is doch so grot…

>Aower – klouke Menschen maokt nich sülwes aale Fähler, sei gäwt uck ännere dei Chance dortou…

> Dat giff soväl goue Vorsätze. Man bruukt se nur noch ümsetten…

> Schuuf nich aals up morgen, denn wenn di dat Spaoß maokt, kanns et morgen jo woller doun…

Glöw mi dat..!

Use Kläönschnacker

Aals vöre Katt…

Wat bedütt dat – Franz weit dat…
> Hei hätt dei Katte in Sack köfft = Gekauft, ohne gesehen zu haben!
> Dei Katte lätt dat Muusen nich = Versuchung nicht widerstehen können!
> Dei Katte ut’n Sack laoten = Ein Geheimnis preisgeben!
> Aals vöre Katt = Alles umsonst….

Use Kläönschnacker

Verklor mi dat…

Ut Franz siene Kläönkiste...

Kläöter-Kläönkassen = Telefon… Dei Kläöterkassen gaiht = Das Telefon klingelt. Off: Hei sitt denn gansen Dag an’n Kläönkassen. = Er telefoniert andauernd.

quesen = nörgeln… Mit denn gans nix anfangen, dei is blots an quesen = Er ist unmöglich, nur am nörgeln.

Ünnern Päöl = unter die Bettdecke. Ick bün meue, ick gaoh ünnern Paol = Bin müde, geh zu Bett.

Bi us tou Huus...

Stoppelmarkt…

Oma Threschken waohnde all lange in Mönsterland. Aower gebörtig köm se ut Vechte. Dat seet ehr so in Blout, dat sei, wenn sei uck all‘n Tacken öller wör, noch jeds Johr nao Stoppelmark möss.
Wie immer fäuherde sei dor midde Baohn hen. Uck dit Johr. Sei har sick in‘n Abteil kommoudig tourecht sett‘t, as dei Schaffner köm. „Ihre Fahrkarten bitte!“ Dissen Kommandoton kennde sei. Sei haolde ehre Korten rut un geew üm dei.
„Diese Fahrkarte ist nicht gültig“, hörde sei, „diese Karte ist für‘ne normale Beförderung. Wir sind hier aber in einem Schnellzug“, köm dor achteran.
Oma keek üm’ne Tiedlang an un sä gans langsaom: „Dat is doch gans einfach tou kriegen. Sägg doch denn Fohrer, hei schull wat langsaomer fäuhern..!“

Use Kläönschnacker

03.08.2025

Wat heit dat? Use Kläönschnacker weit dat...

Bräm’n umtou“ – Bremen umzu = Bräm’n umtou fäuhert – einen unsinnigen Umweg gefahren.
Bäten nao sick tou“ – bisschen nach sich zu = Hei wör bäten nao sick tou – er denkt zuerst an sich, nimmt immer reichlich.
Muultargerei“ – Mundwässrig = Dat Äten wör blots Muultargerei – spärliches Essen, davon konnte man nicht satt werden.   
Äten wi’n Dampdöschker“ –  Appetit wi ein Dampfdrescher/kräftiger hungriger Mann = Hei eet wi’n Dampdöschker – er hatte immer großen Appetit.
Mückenpisse“ – Mückenurin = Dat Rägen wör blots Mückenpisse – es hat nur leicht genieselt.      

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com