KW 19/26 Maitour wüdd’ne Hogamtstour…
Maitour midde Familie is vandaoge ’ne feine Saoke, kennde man fräuher so nich. Heini un Franz harn dor aower van hört un säen sick, dat käönt wi uck, dat maok wi aower alleine.
Dat wör up’n Sönndag, sei kömen jüss vanne Hohmisse un harn sick bi Poulmann inne Wirtschaft draopen. Dei Bramwien schmeckde so gout, sei kunn’n dor gornich van aowe blieben. Dei Maitour wüdd’ne Hogamtstour.
As sei nömmdaogs so gägen sess Uhr bi Heini sien Huus anköm’n, sä Franz tou üm: „Heini, ick häbb so’n Schmacht, wull du nich eis toukieken, off bi jou noch wat in Brotschapp is? Diene Marie is bestimmt all bi’t Mölken un kummp dor gornich achter.“
Gesägg, gedaon – aower dat Brotschapp jaohnde blots noch, bit as sei’n poor Deusen fünn‘n. „Jao“, sä Heini, „dat is’n fein’t Wark, dat mott Fräuhstücksfleisch wän, häbb ick less Wäken all hat.“
Dei beiden döen sick dor gout wat van achter. Heini güng achternao fors ünnern Päöl un Franz stuffelde nao Huus hen.
An nächsden Morgen, Heini köm gans kläöterig tougange un jammerde rümme. „Schuss wat suupen“, schüllt Marie „‚un sägg eis, wer is dor bi dei Deusens wän? Ick har dor för usen Hund doch Chappi mitbröcht. Nu isset all meist woller uppe.!?
Wenn’t Heini bit jetzt noch einigermaoten gout gaohn har – nu wüdd üm gans schlecht. Allein dei Gedanke doran…
Bäter – hei wör nao den Schnack vörgaohn: Wat dei Buur nich kennt, dat frätt hei nich..!