Wo heitde dei noch

Man schall sick nich verseihn…

23.11.2025(KW 47  –  Man schall sick nich verseihn

Ein Ehepoor fäuhert toun Inkoopen nao‘n Supermarkt. Ünnerwängs is all „leipe Luft“, d. h. sei sünd nur an käbbeln. Dat wedd immer mehr, so dat dei Kerl gornich mehr mit in den Markt will. „Maok du dat man alleine“, sägg hei, „aower dat dat nich woller solange düert.“

Nu eis recht, denkt sei un tüdelt bi jeden Verkoopstand noch länger herümme. Aower – wi dat so will, dat löpp änners. Off sei nu gistern aobend touväl Suurkohl äten häff – villich dei Uprägung van vörhin dortou – in ehrn Buuk fang dat richtig an tou grummeln. Nützt nix, denkt sei, man hen nao dei Kasse. Oh Gott, dor staiht dat bit baoben vull. Un dei Luft in ehrn Buuk drückt immer doller.

Endlick anne Rege. Dei Saoken up Band, betaohlen, rin inne Taschken, schnell rut un rin in‘t Auto… Puuuh -Rumms – dat giff Luft – uck eine Frou kann maol richdig pupsen! „Dat har nich mehr lange düern dröff“, sägg sei tou ehrn Kerl, kick biesiete un – dor sitt ein gans ännern…

Blots noch rut – ehr Auto staiht doch up dei ännere Siet. Sei schmitt sick up‘n Näbensitz: „Schnell weg, fäuher los“, sägg sei gans upgerägd. „Wat is denn los?“, fraogt ehr Kerl ünnerwängs. Sei vertelld üm dat. „Is doch egaol“ , sägg hei, „hier inne Stadt süss denn doch nich woller!“

Sei sünd woller bi Huus. Ein lüttke Viddelstünn‘ läöter klingelt dat anne Dör. Wer staiht dorvör? Dei Kerl van dat  ännere Auto: „Ick wull blots jou Handtaschk bringen, dei bi mi noch in Auto stünd..!“

Bi us tou Huus...

Dei Schoulraot is dor…

14.11.2025(KW 46  – Dei Schoulraot is dor…

 Eines Daogs, ick güng noch in‘t eierste Schouljohr, köm dei Schoulraot. Wat för‘n Theaoter. Aal in eine Klasse, man sägg wull  tousaomedräben. Dor seeten wi nu tousaomendrückt un teuwen up dat „hohe Tier“.
Endlick köm‘n dei Kösters mit denn Schoulraot rinträen. Aal stünn´n stramm: „Guten Tag liebe Kinder, schön habt ihr es hier“, un dann füng hei an, dei groten Kinner afftoufraogen, Räkenupgaoben un sowat. Dei Kinner ut dat drütte un veierte Schouljohr, mössen wat ute Bibel un ut denn Katchismus wäten. 
Dormit nich genoug. Hei füng uck noch bi us an, eierste un tweite Schouljohr: „Na, dann wollen wir mal prüfen, ob ihr auch schon was gelernt habt. Wer nennt mir mal einen Satz, wo das Wörtchen „groß“ drin vorkommt?“
Los güng‘t: „Das Haus ist groß, das Pferd ist groß, die Kirche ist groß.“ Up maol keek hei mi an: „Kennt der kleine Mann auch schon so einen Satz?“
Ick wüss gornich, wo ick henkieken schulll. Wat schall ick denn maol eis säggen, güng mi dör denn Kopp. Dunn füllt mi in, wat ick van miene groten Süster lessden ut´n Katechismus hört har. Schnell stünd ick up un sä: „Gottes Allmacht ist groß..!“
„Donnerwetter“, flög denn Schoulraot rut un mennde tou usen Köster:, „Dat wedd maol´n Gouen.“ Hei frög wieter: „Kennt ihr denn auch einen Satz mit „klein“?“ 
Un woller kek hei mi an. Worüm ick, worüm fraogt hei mi denn immer? In miene Not füllt mi nur noch Opas Schnack in: „Klein – jao, weit ick,  du kanns di an Mors klain…“    

Bi us tou Huus...

Halloween off Bummelaterne…

01.11.2025(KW 44  –  Halloween off Bummelaterne…

Halloween – kennen wi nich. Wenn fräuher dei düstern (dunklen) Daoge anfüngen, güng bis us dat bauen (basteln) los. Wat häbbt wi us aal tourechte baut.
Dat füng bi dei Bummellaternen an. Mien Brouer Jan mök dei ut Sperrholt. Hei kunn midde Laubsaogen ümmegaohn. Wi möken dei meist ut Pappe. Leider brennen dei immer at eierste aff…

Dumm Tüg maoken? Oha – wenn ick dor an use „Kerzenfabrikation“ denke: Dat ganse Johr sammeln wi Kerzenstumpen. Dei wüdden dann heit/flüssig maokt un in olle Pillendeusen gaoten, mitten drin ein Docht. Dorför schulln wi ellinck Strohbänner nähm‘n. Aower dormit güng‘n dei Kerzen immer tou schnell ut. Also, harn wi rutfunn‘n, nehm‘n wi Schouhbänner. Wat för’n Spektaokel, wenn wi sönndaogs dei Schouhe bruukten..!

Also geew dat Verbot!  Aower – wi dat so is – wenn‘t verbaoen wedd, jäökt et üm so mehr: Wi güng‘n mit use Experimenteierei inne Schürn!  Puuh, wenn ick dor vandaoge an denken dou. Wi harn wull aals affackeln kunnt…

Doch et geew jo usen Opa. Dei har us all lange wohrschaut. Bevör dei eierste Fackel dat Stroh toupacken kreeg, stünd hei all achter us. Schnell siene olle Böxen, dei dor up’n Haoken hüng, d’raower un ute wör dat Füer..! Datt wi’n poor in’n Nacken kreegen, nich van schnacken…

Doch as use Oma, dei nich gout mehr seihn kunn, nächsden Dag dei Büxen inne Hand kreeg, möss Opa anträen. Aower Opa wör nich us Opa, wenn hei nicn ’ne passende Uträde wüss: „Dat ligg an diene scharpen Ziepelsoppen, dor möss ick touval Luft van afflaoten..!“

Bi us tou Huus...

Dei Käödelbeerboom ..

19.10.2025(KW 43  –  Dei Käödelbeerboom …

Klaun, klaun, Äppel wolln wir klaun“, so heit ein Hamburger Lied. Aower dat passde uck fräuher tou us,  denn so ein Appel stibitzen – is dat wücklich so wat Leipes? Toumaol, wenn dei gornich plückt, leegen laoten, off verkaomen döen, wi bi miene lüttke G`schicht.

Up usen Schoulweg köm wir bi Höppen Franz vörbi. Dei har ein groten Beerboom. Dor seeten gans lüttke Beern dran – man sä uck Käödelbeern dortou. Aower dei schmeckden – hmm!
Nu wör dat Mallör, dat ünner denn Boom dei Gäöten (Affallwaoter) langeslöp un dor dei Beern rinfüllen.
„Dei dräöwt gi gerne upäten, dei sünd g‘sund un schmeckt am bessten“, wull Franz us wiesmaoken, „aower bliew‘t mi van denn Boom wäge!“
Dat har hei nich säggen möss. Wi wüssen jo, dat hei dei Beern sülwes nich bruukde, off dei Schwiene se upfreeten, un hei un siene Liese gans giezige Lüe wörn. Un so seeten wi drokke maol in sien Boom un haolen us dor‘ne Beern rünner. Un Franz schüllt dann  achter us her.
Eines Middaogs,  ick seet  jüss in Boom, stünd hei dorünner: „Haha,  nu häbb ick di, kumm dor man eis rünner.“ Aower dor dachde ick gor nich an. Ick bleew fein sitten un teuwde, bit hei weggüng.
Doch „Schietepiepen“, siene Liese bröchde üm noch‘n Pudding un hei bleew ünnern Boom sitten.
„Franz“, röp Liese up maol, „dei Katte frätt dien Pudding!“ Franz verschrök sick un füllt rundaowerkopp inne Gäöten. Hei nehm sien Hölschken un schmeet´se dei Katten nao.
As hei dunn sien Hölschken woller haolde, kunn ick schnell weg.
Un dat End van dei G´schicht: Dei Katt hätt hei nich draopen, mi häff hei nich krägen, sien Pudding wor wäge un hei sehg d´ut.
Un mi, wenn‘t uck villich nich gans richtig wör, häbbt dei Beern gout schmeckt..!

Bi us tou Huus...

Feste fiern – so löp dat…

12.10.2025(KW 42  – Eine neie Huusordnung – ein Gast hätt se vorschlaon – un so löp dat:

Achtung fertiglos gaiht et:  Dat Fest fang rechter Tied an un hört up, wenn et daon is. Tougang nur döre Dör, mäöglichs middet Gesicht nao vörn.

Jeder häff goue Stimmung mittoubringen. Falsche Hoore un schlechte Luune, Skaotkorten un Strickstrümpe sünd anne Gardrobe afftougäben. Gebisse un falsche Tähn beholln, dormit dei nich vertuschket werd‘t. .

Dei Fier fang an mit Geschenke affgäben. Dornao kann man, wer will, woller gaohn. Wer bliff, hätt dei Sitzordnung intouholln: Hensett’t wedd sick nur up Stäuhle un so, dat jeder näben denn ännern sitt. Drängeln un Schubsen is verbaoen.

Äten un Drinken:  Bäöwersdet Gebot is Anstand.  Dei Dischkdäken is nich toun Näsen putzen tou bruuken, uck nich dei Gardinen.

Schull einer vanne Gäste ein Braoen van Teller in eine mitbrochte Taschken verschwinn’n laoten, is unbedingt dei passende Soße naotougeiten.

Danzen: Jede Gast hätt mittoumaoken un sick nich intoubilln, dat hei blots toun Vergneugen dor is. Wer nich danzen kann, laot dei, wekke sick dorbi falln h häbbt, woller uppe Beine hölpen. Wichtig: Denn ännern uppe Fäute petten, draff man blots, wenn dei dor mit inverstaohn is.

Benähmen: Erlaubt is aals, wat toun gouet Fest touhört. Jeder hätt sick so tou benähmen, dat dor noch’n poor Wäken äöwer schnackt wern kann.

Bedrunken: Wenn sick twei betüdelte Gäste begängt, hätt dei, dei van rechts kummp, dat Säggen. Uppenholt ünnern Dischk eiers aff taihn Uhr! Wer dat Gliekgewicht verloorn hätt un ünnern Dischk rutschket, hätt sick nich anne Dischdäken fastetouholln. Ünnen ankaomen, hätt man sick dann ruhig tou verholln.  

Rückweg: Jeden Gast kann nich heimlüchtet wern. Deswägen ein Raotschlag: Schull dei Straoten sick draihn un man denn Dörblick verloorn hätt, so schall hei nich vör Daogesanfang nao Huus gaohn un sick solange ünnere Büschke upholln.

Wichtig: Schull dor einer bi’t Weggaohn ut Verseihn eine ännere Frou mitnaohm häbbn, so laot hei sick nächsden Dag bi denn Wirt melln. Dormit dann dei sog.Egentumsverhältnisse klärt wern käönt, is unbedingt dei Trauschein mittoubringen.

Aals kloor? Dann kann et losgaohn!

Bi us tou Huus...

Dat Schwien…

0510.2025(KW 41  – Dat S… häbb ick noch nich hat…

Man sägg „dor häbb ick Schwein hat“, wenn ein’n wat glückt is, wo man nich mit räkt har. Aower dat anne richdigen Stäe antoubringen, is toun Beispill vör ein’n Utlänner nich ganz einfach. un kann deswägen uck maol dornäben gaohn. So schall et uck wän häbben, at bi Harms-Buur ein Engländer at sog. Austauschstudent wän is.
Dei Junge har siene Tied rümme un möss woller trügge nao Engeland. Dei Lüe van Harms-Buur, up einer Siet kniepig, up änner Siet immer bäten patent un grot doun, geewen toun Abschied noch’ne grote Party för üm.
Üm Mitternacht, sei wörn aal all so’n bäten betüdelt, frög dunn Harms-Frou denn Jungen: ‚Wie isses, häbbt sei all mit miene Dochter danzt?’
Dei täuwde eiers so’n bäten midde Antwort, hei wull jo uck bewiesen, dat hei dei  Eigenorten van dit Land lehrt har- un geew dunn tou Antwort:  ‚Nä,häbb ick nich, dat Schwien häbb ick noch nich hat..!

Use Kläönschnacker

Aals vöre Katt…

Wat bedütt dat – Franz weit dat…
> Hei hätt dei Katte in Sack köfft = Gekauft, ohne gesehen zu haben!
> Dei Katte lätt dat Muusen nich = Versuchung nicht widerstehen können!
> Dei Katte ut’n Sack laoten = Ein Geheimnis preisgeben!
> Aals vöre Katt = Alles umsonst….

Wo heitde dei noch

Heini vertelld…

Marie, Maogd up Brows Haowe, mäög doch denn Jan so gern liern. Wenn dor Gelägenheit tou wör, vesöchde sei üm so´n bäten antoumaoken. Eines Daoges kreeg sei üm bi´t Inricken vanne Weide toupacken.
Fraidig pück sei um ümme un straohlde: „Och is dat schön. Ick weit nich, wi dat kann. Dat gaiht mi dör un dör.“ sä Marie.
„Aower ick weit dat wull“, sä Jan, „ du staihs mit’n Mors an’n Elektrozaun..!“

Wo heitde dei noch

Schlauschnacker…

Dei lüttke Heini wör‘n gansen Schlauen: „Mien Papp‘n will mi füfftig Mark gäben, wenn ick‘ne Eine in Diktaot krigg.“ „Dann streng di man an“, mennde dei Köster. „Ick weit wat Bäteres“, sä Heini, „giff mi man dei Eine, un wi deielt us dat Geld.“

Use Kläönschnacker

Verklor mi dat…

Ut Franz siene Kläönkiste...

Kläöter-Kläönkassen = Telefon… Dei Kläöterkassen gaiht = Das Telefon klingelt. Off: Hei sitt denn gansen Dag an’n Kläönkassen. = Er telefoniert andauernd.

quesen = nörgeln… Mit denn gans nix anfangen, dei is blots an quesen = Er ist unmöglich, nur am nörgeln.

Ünnern Päöl = unter die Bettdecke. Ick bün meue, ick gaoh ünnern Paol = Bin müde, geh zu Bett.

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com