Hupen statt Böllern… KW 32
Et is Saoterdag.Bi dat heite Weer vandaoge schall man eigentlick in Huuse blieben. Aower ein lüttken Spaziergang mott wän. Villich dröpp man noch ein’n toun schnacken.
Ick wull jüss up dei ännere Straotensiete, dor köm mi ein gewaltige Getöse touvör. Eine lange Rege Autos, mit bunten Faohnen schmückt, köm dor ümme Kurve, einer hupte noch mehr as dei ännere. Wat wör – gi aohnt et – Hochtied!
Langsaom fäuherde dei Kolonne mit ein straohlendet Bruutpoor an mi vörbi. Un langsaom güngen uck miene Gedanken trügge an miene Jugend inne 60iger John. Wat möken wi dor för‘n Upwand, wenn dor Hochtied inne Naoberschupp wör. Van wegen fuul up’n Mors sitten un uppe Hupe drücken – wi mössen noch böllern, un dat wör richdig Arbeit!
Aobends vörher güng dat all los, et möss aals dör probeiert wern. Dat wör nich gans einfach, weil – wi böllern noch mit Melkkannen.Kann man sick vandaoge gornich mehr vörstelln.
Dat wö’ne gans besünnere Technik: In dei Kannen köm ein Gemisch ut Waoter un Karbit. Dor bilden sick Gaose. Dei Kannen har ünnen ein lüttket Lock. Dor wüdd dann Füer vörholln un dei Deckel flög mit luuten Knall d’aff. Mehr wick dor leiwer nich van vertelln, denn dat wör nich gans ungefährlick.
Up’n Hochtiedsdag güng dat schmorns üm sess Uhr los. Meistens harn wi so fiew off sess utdeinte Melkkannen tougange, dei wi aal Viddelstünn’n losböllern leeten. Wenn dei Bräögam dann gägen taihn Uhr köm üm dei Bruut afftouhaolen, geben wi nochmaol richtig Gas!
Et wör masse Arbeit, aower wenn ick dat mit Hupen up’n fuulen Mors verglieke… Ick glöw, us hätt et mehr Spaoss maokt!