Hochtied… – vandaoge un in dei füfftiger Johrn… KW 33/26
Eine Hochtied is vandaoge bestimmt genauso uprägend wi fräuher. Vandaoge wedd nao dei Trauung in ein Lokaol fäuhert. Dor is aals all lange vörbestellt dor bruukt blots noch fiert wern. Bit dat fräuher sowiet wör, geew et väl tou doun.
Dei Fierei fünd nämlick bi Huus statt. Dei ganse Naoberschkupp wüdd mit inspannt. Dat güng faoken aower mehrere Wäken.
Acht Daoge vörher wör Kränzchen. Dorför möss dei Daol tourechte maokt wern. Aals wüdd putzt un schrubbt. An dei Wänne köm‘n Barkenbüschke und äöwerall wüdden Fäöhnkes anhangen.
Dat Jungvolk bünd bi’n eiersten Naober ein Kranz ut Dannengreun, dei dann in lange Kolonne, Musik vörut, nao dat Brutpoor-Huus brocht wüdd. Dor wüdd mit grot Juchhe dei Kranz vör dei Netten Dörn näögelt. Jede Naogel möss vörher mit Schluck/Bramwien ölt wern. Dann wüdd ein langen Spruch affwesselnd vörläsen, för jedet Komma geew et ein Schluck, för jeden Punkt tweie un för’n Strichpunkt dreie. Har dei Vörläser masse Dösst, har dei Spruch masse Punkte. Et geew aower uck ein Schluckbuddel mit Waoter…
Gägen säben Uhr güng dat uppe Daol. Dor wör all indeckt mit belegte Schnittken un satt tou Drinken. Wenn aal satt wörn, köm’n dei Dischke anne Siet un dann wüdd danzt bit…- nächsten Middag leegen noch einige „in Solde“ (Utnüchterung).
Inne Wäken köm dei Bettwaogen, dei Utstüer vanne Bruut. Klor, dat dei Naobers mithülpen(?). Dat Bedde wüdd eiers rindraogen, wenn dei Bräögamm mit’n Schluckbuddel anköm.
Ein Dag vör dei Hochtied harn dei Naoberfroulüe Großeinsatz: Schwien un Häuhner wörn all schlächt. Nu möss dat Hochtiedsäten fardig maokt wern. besünners dei Hochtiedssoppen. Wenn dei nich schmeckde hüllt dei Hochtied nicht.
An’n Hochtiedsdag dö dat Jungvolk böllern. Dor häbb ick lessde Wäken aower schräben.
Wenn dei Trauung touenne wör, wüdd up denn Weg nao Huus dei Bruutwaogen öfters anholln. Dat kennt man vndaoge uck noch. Dei Bruutmaogd un Bräögamsknecht mössen dann mit denn Buddel los..
Nao’t Middagäten wör dann dei Hauptarbeit daon un et kunn endlick fiert wern.
Wenn sick dat uck aal’n bäten nao „Suuperei“ anhört, einige mössen immer „äöwere Schlänge schlaon“, meistens güng dat aower mit Maoten tou. Hauptsaoke, et har aalen un besünners dat Bruutpoor gefalln, un man har Spaoss hat.
Hochtied: Dei lüttke Jan is mit nao Karken kaom‘n.“Worüm gäwt dei sick denn jetzt dei Hand?“ frög dei Lüttke. „Dat gehört sick so“, sä sien Vadder liese, „du weiß jo, vör‘ n Boxkampf giff man sick uck immer eiers dei Hand.